Եթե մարդը չի ուզում որեւէ մեկի հետ հանդիպել, եւ դա նրա անձնական կյանքի մի մասն է, ապա նա բազմաթիվ հնարավորություններ ունի այդ հանդիպումներից խուսափելու՝ պահպանելով էթիկայի բոլոր կանոնները: Եթե չի ուզում հանդիպել, բայց պարտավոր է դա անել՝ իր աշխատանքի բնույթից ելնելով, ապա պիտի լավ պատրաստվի այդ հանդիպմանը եւ պատասխան տա դրա արդյունավետության համար: Ես, օրինակ, չեմ երազում ամեն օր որեւէ մեկից հարցազրույց վերցնել, բայց դա իմ աշխատանքն է, եւ ես փորձում եմ այն կատարել հնարավորինս լավ:
ԵԽԽՎ մոնիտորինգի հանձնաժողովի համազեկուցող Ջոն Պրեսկոտը Հայաստանում այնպիսի «մուննաթով» էր հանդիպում ԱԺ որոշ խմբակցությունների ներկայացուցիչների եւ մարտի 1-ին զոհվածների հարազատների հետ, կարծես բոլորովին եվրոպացի չլիներ, այլ փնթփնթան հայ հարս լիներ, որին ստիպում են հյուրերի համար հերթական անգամ սեղան գցել: Նա գրեթե շպրտեց ափսեները սեղանին՝ իր ամբողջ տեսքով ցույց տալով, թե որքան ծանր եւ անհետաքրքիր գործ է կատարել: