Արդեն ավելի քան երկու ամիս է, ինչ Երեւանի մետրոյի կայարաններում հետախուզման մեջ գտնվողների շարքում, տարբեր տեսակի անթրաշ անձնավորությունների եւ ռեցիդիվիստների կողքին, փակցված են նաեւ «Հայկական ժամանակ» թերթի խմբագիր Նիկոլ Փաշինյանի եւ ԱԺ պատգամավոր Խաչատուր Սուքիասյանի լուսանկարները: Իբր՝ իմացեք, մետրոյի հարգարժան ուղեւորներ, որ այս մարդիկ փնտրվում են իրավապահների կողմից, եւ եթե հանկարծ տեսնեք նրանց Երեւանի փողոցներում, անպայման զանգահարեք ոստիկանություն: Դա, ակնհայտորեն, խեղկատակություն է. նման լուսանկարներն իմաստ ունեն միայն այն դեպքում, երբ հետախուզման մեջ են հասարակությանն անհայտ մարդիկ, եւ քաղաքացիները հենց այդ նկարներով է, որ պետք է ճանաչեն փախուստի մեջ գտնվող մարդկանց: Տվյալ դեպքում նման խնդիր չկա: Իհարկե, մեր ոստիկաններն այդքանը հասկանում են. պարզապես իշխանության նպատակն է նաեւ ա՛յս ձեւով քարոզել տվյալ գործիչների դեմ, բացի այդ՝ վիրավորել նրանց արժանապատվությունը:
Իրականում նման քարոզչական «հնարքը» վիրավորական է բոլոր քաղաքացիների համար: Կարելի է կիսել կամ չկիսել Նիկոլի քաղաքական հայացքները, հավանել կամ չհավանել նրա լրագրողական ոճը: Բայց հազարավոր մարդիկ ամեն օր գնում են նրա թերթը, եւ դնել նրա նկարը քրեական հանցագործների կողքին՝ նշանակում է արհամարհել այդ ընթերցողների կարծիքը:
Առավել եւս անընդունելի է նման վերաբերմունք ցուցաբերել Խաչատուր Սուքիասյանի նկատմամբ: Նրա ընտանիքին պատկանող ձեռնարկությունները առ այսօր էլ շարունակում են դասվել ամենախոշոր հարկատուների շարքին: Խելամտությունը պահանջում է հաշվի առնել այդ փաստը: Կառավարությունը օրումեջ ասում է՝ «բերել բոլորին հավասար հարկային դաշտ», «հավասար պայմաններ ստեղծել» եւ այլն: Սակայն քաղաքական պատճառներով հետապնդելով խոշոր գործարարներից մեկին` իշխանությունն իրականում բոլորովին այլ «մեսիջ» է ուղարկում բիզնեսմեններին՝ «մեզ հետ լավ եղեք, մեզ քծնեք, փառաբանեք եւ կարող եք հարկերը չմուծել»: Նման մոտեցումով «հավակնոտ բյուջեներ» կատարելն անիրագործելի է:
Պարոն Սուքիասյանի հետ կապված կա նաեւ այլ կարեւոր հանգամանք: Տեղադրելով Ազգային ժողովի պատգամավորի նկարը քրեականների շարքում՝ իշխանությունը եւս մեկ անգամ ցույց է տալիս, որ խորհրդարանը, պատգամավորության ինստիտուտը նրա համար կոպեկի գին չունեն: Ընտրված ես, ընտրված չես, քո մեջքին կան հազարավոր քաղաքացիներ, թե չկան` դա որեւէ նշանակություն չունի: Միակ «պետական մարմինը», որը քաղաքացիները պարտավոր են հարգել, ոստիկանական մահակն է:
...Տեսնես, եթե Ռոբերտ Քոչարյանը հետախուզման մեջ հայտնվի՝ խաղաղ ցուցարարների նկատմամբ ուժ կիրառելու, իսկ այնուհետեւ՝ նրանց վրա կրակելու հրամանը տալու մեղադրանքով, նրա նկարը նո՞ւյնպես կախելու են մետրոյի կայարաններում: | 
Մուտք Գրանցվել