На данный момент позиции сторон по проблеме Карабаха состоят в следующем: азербайджанцы говорят, что на столе переговоров лежат "обновленные мадридские принципы", с которыми они в принципе согласны, а армяне тянут время и не говорят ни "да", ни "нет", наши же утверждают, что самые правильные и самые последние предложения были выдвинуты в Санкт-Петербурге и что для нас эти предложения в целом приемлемы, однако азербайджанцы никакого ответа не дают. Все это, как мне кажется, из области пропаганды. А "сухая" реальность такова: руководство Армении принципиально готово вывести армянские войска из 5 районов, а руководство Азербайджана согласно деблокировать дороги и предоставить Карабаху промежуточный статус с международными гарантиями. Дипломатам остается уточнить и синхронизировать эти процессы так, чтобы никто никого не обманул. Не думаю, что наши и азербайджанские дипломаты настолько бездарны, что не смогут найти взаимоприемлемые механизмы.
Проблема, однако, в том, что для урегулирования недостаточно только талантов и политической воли двух сторон. Необходимо также, чтобы три посредника – Россия, Евросоюз и США – проявляли абсолютно одинаковый подход. Именно этого и нет. Россия действительно хочет, чтобы в регионе установился мир, но такой, при котором сохранится ее доминантная роль. Запад тоже искренно хочет, чтобы вопрос Карабаха решился. Если бы они очень к этому стремились, то добились бы своего, не проявляя разборчивости в средствах, как это было во время балканского конфликта.
Однако в данном случае ЕС и США рассуждают, наверное, так: "Конечно, будет неплохо, если в этом далеком уголке мира утвердится мир. Но если не утвердится, ничего, пусть русские сами разбираются со своими бывшими подданными".
Точку зрения Запада высказал, в частности, депутат польского парламента Лукаш Абгарович. Вот как вчера в интервью агентству "Регнум" он объяснил необходимость установления мира: "Расходы Азербайджана на протяжении нескольких лет приведут к тому, что Баку без какой-либо внешней помощи будет в состоянии за три месяца раздавить танками Армению". Примечательно, что автор этого прогноза – руководитель группы армяно-польской дружбы парламента Польши. Как говорится, упаси Бог от таких друзей, а с врагами мы как-нибудь найдем язык. |
Մուտք Գրանցվել
Հարգելի Սառա ես նայեցի խնդրո առարկա բլոգը. բավական գրագետ, հումորով գրված թեմաներ կան, իմիջիայլոց առանց հայհոյանքների ու վիրավորական արտահայտությունների: Ինչ վերաբերում է նախաձեռնությանը, մի կենցաղային օրինակ բերեմ: Ես տանը օգտագործում եմ ավտոմատ լվացքի մեքենա որը լավ չի մաքրում լվացքը, անորակ լվացքի փոշու, ջրի ցածր ճնշման պատճառով: Ստացվում է խնդիրը լուծելու պատճառով ես պետք է նոր լվացքի մեքենա գնեմ?, թեկուզ ավելի ժամանակակից, իհարկե ոչ, ես կփոխեմ լվաքի փոշին ու կվերացնեմ խողովակների խցանումները: Թե չէ հայ հայկական աշխարհ, հայ նավահանգիստ, հայ տարածաշրջանային եսիմ ինչ զիբիլ...հերիքա
Հարգելիներս, միայն այն ,թե ինչ բլոգի էր հղում արել Ա.Իսրաելյանը իր գրածների հիմնավորելու համար, որտեղ միայն հայհոհայնքներ էին ու վիրավորական արտահայտություններ, ցույց է տալիս այդ լրագրողի վերաբերմունքը, եվ դա ուրիշի բերանով սեփական ատելությունը դրսեւորելու ձեւ է: Իսկ Ռուբենն իսկապես լավ գործ է նախաձեռնել, նա ոչ թե ձուկ է բաժանում, այլ ձուկ բռնել է սովորեցնում: Զարմանալի է, որ հայ մարդիկ դեմ են եկեղեցի ու դպրոց կառուցելուն, դա վկայում է հասարակության մեջ բարոյահոգեբանական ճգնաժամի մասին, խնդրում եմ չքաղաքականացնեք, սա մարտի 1-ի հետեւանքը չէ, սա այն բանի հետեւանքն է, ինչը սկսել է մարտի 1-ից շատ առաջ:
Հարգելի Սառա, կներեք, բայց ինձ թվում է ոչ թե Աննա Իսրայելյանը անձնական ատելություն, այլ Դուք ինչ-որ գերանձնական պաշտանմունք ունեք վարչապետի նկատմամբ: Այս թերթում ես գրեթե չեմ հանդիպել անձնական վիրավորանքների կամ անկոռեկտ արտահայտությունների: Ի տարբերություն շատուշատ այլ թերթերի:
Սառային "Ռուբեն Վարդանյանը չափազանց լավ գործ է նախաձեռնել մեր վարչապետի հետ միասին, եվ տա Աստված որ այն հասցնի իր տրամաբանական ավարտին" Սառա ջան վարչապետը ձերնա ձեզ լինի, Սերժին երբվանից եք սկսել Աստված ասել? Ինչ վերաբերում է չափազանց լավ գործ նախաձեռնելուն. այնքան անտեր անտուն մարդիկ կան /ՀՀԿ շենքի մոտի աղբամանները վկա/, անտանիք դպրոցներ կան, անջեռուցում մանկապարտեզներ կան, շոր չունենալու պատճառով դպրոց չգնացող երեխաներ կան...........
Հարգելի խմբագիր, վարչապետի նշած հարցումը ինտերնետային չե.
Հարգելի խմբագիր, կարծում եմ այդ 70 տոկոսը օդից չէ, դա իրողություն է, որի հետ դուք չեք ուզում համակերպվել, համենայն դեպս վարչապետը հղում արել է հետազոտողների վրա, դուք այդ հարցման հետ համամիտ չեք ու հիմնավորելու համար բերում եք ձեզ հաճելի թվեր բլոգերների կայքերից, հասկանալի է չէ, թե ովքեր են բլոգերները, ինտերնետից օգտվողները , նրանք քանի տոկոսն են կազմում այս երկրում ու այդ դեպքում ես ավելի շուտ կարող եմ ասել, որ ձեր թվերը օդից են, սուտ են, անձնական վիարավորանքներ տալ ու ասել, թե կուռքեր չեմ ստեղծում, ում հերն ասես ոնց ուզում անիծում եմ. Ես էլ ասում եմ դա սխալ է: Ես քրիստոնյա եմ կուռքեր չունեմ, ու մի քիչ էլ մտածել գիտեմ:.
Սիրելի Սարա, եթե ուշադիր եք կարդում մեր թերթը, ապա, հավանաբար, նկատած կլինեք, որ մեր հնարավորություն ենք տալիս արտահայտվելու նաեւ օտարալեզու դպրոցների կողմնակիցներին; Տվյալ դեպքում խոսքն այն մասին է, որ հարգարժան վարչապետը 70 տոկոս թեվը վերցրել է օդից ու որեւէ ձեւով չի հիմնավորել: Ինչ մնում է կոռեկտության սահմաններն անցնելուն եւ ատելությանը, ապա, հավանատցնում եմ Ձեզ, դա Ձեր աչքին է երեւում: Բանն այն է, որ կան ոչ միայն պարոն Ռուբինյանի մատնանշած լեւոնական կռապաշտներ, այլեւ, ասենք, տիգրանական: Եթե որեւէ անձ կուռք է դառնում, ապա նրա հասցեին ցանկացած, նույնիսկ թեթեւ քննադատությունն ընկալվում է որպես մահացու վիրավորանք:
Կարդացի ձեր մատնանշած կայքը, դա՞ է դուր եկել Աննա Իսրաելյանին. Այնտեղ բացի լկտի ու ստոր վիրավորանքներից ուրիշ բան գրած չէ, դա գրելու համար են օգտագործել Մեսրոպատառ հայերենը, դա՞ է ձեր մակարդակը.
Հարգելի խմբագիր, ես տեսա հղումը Ա.Իսրաելյանի հոդվածում, այն վարչապետի բլոգում չէ, այդ մասով ներող եղեք, մյուս գրառումներս ուղհի մեջ են, Կարապետ Ռուբինյանի պես ասացի, Կարծում եմ ճիշտ է քննադատել ԼՏՊ-ին.
Հարգելի խմբագիր, հուլիսի 27-ի ձեր թերթի 70 տոկոսանոց սուտ հոդվացում հեղինակը նշում է, թե վարչապետի բլոգում մի բլոգեր գրել է, թե վարչապետը 70 տոկոսանոց սուտ է ասել, գիտեք նախ ասեմ, որ նման գրառում չգտա վարչապետի բլոգում, եթե այն այնուամենայնիվ կա խնդրում եմ ուղղարկեք ինձ համապատասխան հղումը, եթե չուղարկեք կարող եմ ասել, որ Աննա Իսրաելյանը 100 տոկոսանոց սուտ ե գրել, երկրորդը կարծում եմ, որ Ձեր լրագրողը շատ հաճախ անցնում ե կոռեկտության սահմանը, որբ գրում է վարչապետի մասին, կարծում եմ ինչ-որ անձնական ատելության խնդիր կա. Երրորդը, Հայաստանում կան շատ մարդիկ այդ թվում նաեվ ես, որ համաշխարհային մասշտաբի կատաստրոֆա չեն համարում այլալեզու ուսուցումով դպրոցների բացումը մեր երկրում եվ դուք էլ պետք է հարգեք մեր կարծիքը ու ձեզ թունդ հայրենասերի, մեզ էլ դավաճանի տեղ մի դրեք. Առհասարակ կողմ արտահայտվող մարդիկ ագրեսիվ չեն լինում, դեմերն են այդպիսին լինում, իսկ տվյալ պարագայում դեմ արտահայտվողները կորցրել են բոլոր սահմանների զգացողությունը ու ձեր թերթն էլ տուրք է տալիս դրան, ձեր տեսակետը չկիսողներին բավականին ցածրորակ կերպով եք հակադրվում, շատ հաճաղ, ըստ իս հիվանդագին երեվակայության արդյունքում հնարած վարկածներ դնում շրջանառության մեջ. Ռուբեն Վարդանյանը չափազանց լավ գործ է նախաձեռնել մեր վարչապետի հետ միասին, եվ տա Աստված որ այն հասցնի իր տրամաբանական ավարտին. Այսպիսին էր նաեվ մեր այսպես ասած քաղաքացիական հասարակության արձագանքը Լույս հիմնադրամի, Հայկական աշխարհի նախագծերի նկատմամբ, սակայն դրանք դանդաղ,բայց կայանում են ու մենք 5-10 տարի հետո ունենալու ենք որակապես այլ Հայաստան, ես հասկանում եմ, որ դուք դրան դեմ եք. Հարգանքներով, Սառա
Ուղղակի զարմանում եմ Ձեր թերթի (թե՞ Ձեր) համառության վրա՝ Սուրենյանցին հատկացվող այդքան շատ տարածության պատճառով: Ամեն անգամ «ատամներս սեղմած» փորձում եմ շրջանցել նրա հերթական «կյանքի փորձի» վերելքից արտահայտած, ներողություն արտահայտությանս համար՝ ՄՏՔԵՐԸ, որովհետև դա ուղղակի ստիպում է ոչ կոռեկտ արտահայտվել: Բայց դե էս անգամ չկարողացա խուսափել, մի քանի տող էլի կարդացի... հերի՜ք եղավ, տեղահան եք անում...!!! Բլոգ ունի՝ թո՝ղ գրի, ի՞նչ եք ուզում.... Հույս ունեմ տպագիրում դուրս չի գալիս: Ո՞վ ա Սուրենյանցը: Անգիր արած կամ պատահմամբ «երեկ լսած մտքերով» հերթական «Շարմազանովը», քաղաքականության մեջ հերթական կարիերիստը, որ մի օր «բողոքում է», որ Քոչարյանը Ղարաբաղին դուրս է թողնում բանակցություններից, հաջորդ օրը (Ձեր իսկ թերթում) խոսում «հակամարտության ԵՐԿՈՒ կողմերից»...Ու՞մ ենք ուզում բերել փոխարինման.... Հիմա նրա «կյանքի փորձի» ու նրա իսկ վերաբերմունքի մասին՝ «պատերազմ հաղթած նախագահի» և «բանակից թռնողների» նկատմամբ: Իսկ ի՞նչ էր անում Սուրենը պատերազմի տարիներին: Չգիտե՞ք: Ե՝ս գիտեմ, որովհետև նույն տարիներին ենք ուսանող եղել: Սուրենը, ցույցեր էր անում համալսարանում, ակտիվիստ էր... «ՌՈԲՈՏ-ՍԵՐԺԱՆՏ» կարգի բառեր էր ասում.... նույն Վ. Սարգսյանի, Վանոյի, ԼՏՊի հասցեին... Հիմա կասեք՝ «դե մարդը սկզբունքային է՝ էն ժամանակ էլ էր քննադատում, հիմա էլ...»: Ձեր խիղճը Ձեզ հետ... Մի բան կարող եմ միայն ավելացնել, որ պատերազմի տարիներին ԴՈՒԽՈՎ Սուրենը ցույցի հարթակից իջնելուց հետո համալսարանի պատերի տակ գտնվող մյուս անբանների մոտ (դրանցից մեկն էլ ես էի) երկու բառ չէր կարողանում իրար կապել...երևի ԴՈՒԽԻ ավելցուկի՞ց: Միշտ փորձել եմ քաղաքավարի լինել Ձեր թերթում գրելուց, բայց չհամբերեցի: Ցավում եմ, որ հենց այս առիթով եմ ներկայանում, բայց եթե թողարկելու եք սա, ապա հատուկ Սուրենի համար՝ Արշամ Երեմյան, ֆիզիկոս: P.S. Պրն. Աբրահամյան, կեղծանունով գրելը «անմիս-անարյուն կամ անպատասխանատու գրելու» համար չէ (տեսեք՝ Սուրենն ինչե՜ր ա անում առանց կեղծանունի...). Դա կարող է լինել, օրինակ՝ մասնագիտական շահերից դրդված. իմ գործընկեր ֆիզիկոսները երբեմն փնտրում են իմ հոդվածները, և ավելի լավ է՝ ճիշտ տեղերում փնտրեն: Շատերի մոտ է դա այդպես: Իսկ պատասխանատվության տեսանկյունից՝ կարող եք կարդալ կեղծանվան տակ իմ նախորդ գրածները և...դատել: