Ռուսաստանում սկսվել է այն, ինչ սովորաբար անվանում են «հետընտրական պրոցեսներ»՝ ընդդիմադիր հայացքներ ունեցող մարդիկ հավաքվում են հրապարակներում եւ իրենց բողոքն են հայտնում ընտրությունների ընթացքի եւ արդյունքների վերաբերյալ. նրանց ձերբակալում են, դատում են եւ այլն: Հետագա զարգացումները կարող են տարբեր լինել՝ կախված նրանից, թե որքանով է իշխանությունը հակված արյուն թափելու, եւ որքանով է ընդդիմությունը արկածախնդիր: Անշուշտ, մարդիկ բողոքելու հիմքեր ունեն՝ ԱՊՀ երկրներում ընտրությունները կազմակերպում ու անց են կացնում իշխանությունները, եւ բնական է, որ նրանք ամեն հնարավորն ու անհնարինը անելու են՝ վերարտադրվելու համար: Ինչո՞ւ ես պետք է կազմակերպեմ մի բան, որում չեմ «հաղթելու»: Եվրոպական երկրներում եւ ԱՄՆ-ում ընտրություններն անց է կացնում պետությունը, եւ դա ոչ մեկի համար «Ավարայր» կամ «Սարդարապատ» չէ՝ սովորական, առօրյա գործընթաց է՝ 4-5 տարով ժամանակավոր վարչակազմ եւ օրենսդիր մարմին ընտրելու համար:
Տվյալ դեպքում, երբ Մոսկվայի հրապարակներ են դուրս գալիս մարդիկ եւ ասում են, որ ընտրությունները կեղծվել են, նրանք ճիշտ են միայն մասամբ: Որովհետեւ ոչ ոք չի կարող ասել, թե իրականում հաղթել է, ասենք, Զյուգանովը կամ Պրոխորովը, իսկ նախագահ է հռչակվել Պուտինը: