«Տրամաբանական շարունակություն»
«Ինչպես եւ կանխատեսվում էր, 2007թ. Ազգային ժողովի ընտրությունների ընթացքում «Նոր ժամանակներ» կուսակցության, «Իմպիչմենտ» դաշինքի եւ «Հանրապետություն» կուսակցության համատեղ ջանքերով բարձրացված համաժողովրդական շարժման ալիքը իր տրամաբանական զարգացումը ունեցավ 2008-ի նախագահական ընտրությունների ընթացքում: «Նոր ժամանակներ» կուսակցությունը պաշտպանում է այդ համաժողովրդական շարժումը, որն առաջնորդում է ՀՀ նախագահի թեկնածու Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը: Հայ հասարակությունն իր մեջ ուժ է գտել եւ ոտքի կանգնել՝ սեփական արժանապատվությունը ոտնահարող բարքերից ձերբազատվելու համար, եւ ՆԺԿ-ն, բնականաբար, ժողովրդի հետ է»: Փետրվարի 12-ին կայացած կուսակցության վարչության նիստը, հենվելով ամսի 9-ին կայացած կուսակցության ակտիվի ժողովի վրա, նման որոշում է ընդունել, որը երեկ լրագրողներին ներկայացրին կուսակցության վարչության անդամ Հրաչյա Սարգսյանը եւ մամուլի պատասխանատու Մանվել Մարգարյանը: Կուսակցության ղեկավարի բացակայությունը նրանք որեւէ կերպ չպարզաբանեցին: Ավելին, մամուլի պատասխանատուն հայտարարեց, որ հարցուպատասխան չի լինելու եւ անմիջապես հեռացավ: Հրաչյա Սարգսյանն էլ պարզաբանեց, որ նման որոշումը մեծապես պայմանավորված է այն փաստով, որ վերջերս ՀՀ վճռաբեկ դատարանը եւս մերժել է Արամ Կարապետյանի հայցը ընդդեմ ՀՀ ոստիկանության վիզաների եւ անձնագրային վարչության: Հիշեցնենք, որ այն վերաբերում էր ՆԺԿ ղեկավարին Հայաստանում 10 տարվա բնակության փաստաթուղթ չտրամադրելուն: Պրն Սարգսյանը կարծում է, որ եթե վճռաբեկը առաջին ատյանի որոշումը նույնը չթողներ, Հայաստանում այլ իրավիճակ կլիներ, մասնավորաբար՝ չեղյալ կհայտարարվեին ընտրությունները եւ նոր ընտրություններ կնշանակվեին: Նա կասկած չունի, որ այդ պարագայում Արամ Կարապետյանը կհասներ իր բաղձալի նպատակին: Բայց քանի որ երազանքն անկատար է մնացել, ՆԺԿ-ին այլ բան չէր մնում, քան այս քայլին գնալ:
ՆԺԿ-ն նաեւ հայտարարում է, որ Հայաստանի ապագայով մտահոգված յուրաքանչյուր ընտրող 2008-ի փետրվարի 19-ին չպետք է քվեարկի իշխանության ներկայացուցիչներին եւ նրանց սատարող ու ծառայող թեկնածուների օգտին: ՆԺԿ-ն նաեւ իր որոշումը հիմնավորում է նրանով, որ իշխանական վերնախավը «մինչեւ կոկորդը կրիմինալի մեջ թաթախված է վարչակարգի հակազգային եւ հակաժողովրդական բոլոր միջոցներով» եւ որ ոչնչի առաջ չկանգնելով՝ ի սկզբանե «լրջագույն հարված հասցրեց այս կարեւորագույն համապետական ընտրության լեգիտիմությանը»:
