Տեսանյութերի լրահոս
Մեկնաբանի սյունակ
ԱԺ նախագահ Ռուբեն Ռուբինյանն ասում է, թե ինքն իրեն խոսք է տվել, որ ամեն ինչ անելու է, որպեսզի չկրկնվի այն վիճակը, երբ Թուրքիան պատերազմում կլինի Հայաստանի դեմ։ Նա դրանով է բացատրում հայ-թուրքական կարգավորման գործընթացի հատուկ բանագնացի կարգավիճակ ստանձնելը։ Հետաքրքիր հայտարարություն է, իհարկե։ Եվ իհարկե՝ ռացիոնալ։ Ամբողջ հարցն այն է սակայն, որ մինչեւ Ռուբեն Ռուբինյանն իր քաղաքական առաջնորդի հետ կգար իշխանության, Հայաստանի նախորդ բոլոր կառավարությունները ապահովում էին այդպիսի իրավիճակ՝ որպեսզի չլինի պատերազմ, երբ Թուրքիան կմիանա Հայաստանի դեմ պատերազմին։ Օրինակ, անգամ 2016 թվականի ապրիլի քառօրյային, երբ Ադրբեջանը հարձակվեց,…
Հանրաքվեն՝ աշխարհաքաղաքական վերջնագիր. Պուտինն այլեւս չի ցանկանում սպասել
Մոսկվայի համար միակ անընդունելի քայլը՝ ԵՄ-ի հետ հարաբերությունների խորացման այն ժամանակվա փուլն էր, որը Մոսկվան կարողացավ վիժեցնել, վստահաբար, Արցախում «պատերազմի վտանգի» շանտաժով։ Այսօր իրավիճակն այլ է։ Արցախի թեման օրակարգում չէ, եւ Արցախի կորստին նպաստել է Ռուսաստանը դեռ 44-oրյա պատերազմից շատ տարիներ առաջ խախտելով Հայաստանի ու Ադրբեջանի ռազմական հավասարակշռությունը։
Որ Հայաստանը միայնակ չմնա ու չհայտնվի փակուղում
Սկիզբը՝ այստեղ: Ռուսաստանի հակազդեցությունն ու Հայաստանի արտաքին քաղաքական ընտրության փորձությունը…
Ռեժիմը թելադրում է «իրավապաշտպանների» որակը
Իշխանության հ/կ-ական սազանդարների գործունեությունը ցույց է տալիս այն ուղղությունը, որով…
Հայոց ցեղասպանությունը՝ մեծ քաղաքականության խաղատախտակին
Ճանաչում, որը աշխարհաքաղաքական սակարկության ու առճակատման արանքում է Հայոց ցեղասպանության…
Շնագայլ Տաբակին եւ ժամանակակից Հայաստանի հասարակությունը
Ինչու են մարդիկ քաղաքացիական արիություն համարում պետական հետապնդումների զոհերի վրա…
Ավտոկրատիայի կազմակերպած «ընտրությունների» իմաստը
Լեգիտիմությունը չի որոշվում մանդատ վերցնելով կամ չվերցնելով Այս տարվա սեպտեմբերին…
Ո՞վ է վերահսկելու TRIPP-ի «տեղանքը»
Ինչպե՞ս են համադրվելու՝ ԱՄՆ-ի նախաձեռնությունը, ՀՀ իրավազորությունը եւ ՌԴ ներկայությունը…
Ընդդիմադիրները պետք է մշակեն միասնական ռազմավարություն
Այս պայմաններում որոշ ընդդիմադիրներ շարունակում են իրար վրա ցեխ շպրտել՝ իրենց լրատվամիջոցներով ու անձամբ՝ կամա թե ակամա կրկնելով պաշտոնական քարոզչության թեզերը: Այս պահին բացարձակապես ժամանակը չէ պարզելու, թե ով է «ներկա», ով է «նախկին», ով «թալանել» է, ով «չի թալանել», ով «եվրոպամետ» է, ով «ռուսամետ»: Եթե ընդդիմադիրներն իսկապես ցանկանում են պատասխանատվություն կրել պետության համար, այլ կերպ ասած՝ կասեցնել աղետալի ընթացքը, ապա այդ ամենի մասին պետք է ժամանակավորապես մոռանալ:
Հաղորդումներ
