Երեկ առաջին անգամ ԲՀԿ-ՀՀԿ հակամարտությունը առարկայական դրսեւորում ստացավ. խորհրդարանում ԲՀԿ-ն տապալեց կառավարության ներկայացրած առանցքային օրինագծերից մեկի ընդունումը։ Սա ոչ միայն ինքնուրույնության պարզ հավաստում էր, այլ հստակ քաղաքական գնահատական կառավարության տնտեսական քաղաքականությանը։ Մի բան, որից ԲՀԿ-ն հրապարակային մակարդակում խուսափում էր՝ կատարելով կոալիցիոն պարտավորությունները, նաեւ տեղի տալով ճնշումներին։
Իհարկե, սա դեռ կոալիցիոն իշխանական երկու ուժերի վերջնական ապահարզան չէ։ Խորհրդարանը այն հարթակը չէ, որտեղ կայացվում են նման շրջադարձային որոշումները։ Դա երկու կուսակցությունների ղեկավարների բացառիկ իրավունքների շրջանակներում է։ Բայց իր այս քայլով ԲՀԿ-ն հստակ ցույց տվեց, թե իրականում որքան բան է կախված իրենից իշխանության պահպանման տեսանկյունից եւ թե ուղղակի կամ անուղղակի խորհրդարանական ընդդիմությանը հակվելու դեպքում ինչ լրջագույն խնդիրներ կարող է առաջադրել թե՛ ՀՀԿ-ին եւ թե կառավարությանը, որոնք սովոր են առանց դիմակայության ու առարկությունների ԱԺ-ում հաստատված տեսնել իրենց բոլոր օրենսդրական նախաձեռնությունները՝ անկախ դրանց բովանդակությունից։ Ողջ խնդիրն այն է՝ որքանով ակնհայտ տակտիկական բնույթի այս քայլը գաղափարական ենթահող ունի։ Եթե դա պարզունակ հակադրության կամ անհատական շահերի արտահայտություն է, ապա այն ոչ մի լուրջ հետեւանք դժվար թե ունենա։
«Երկիր»
