Ինչու են ուզում մեր օլիգարխները, տարբեր կալիբրի հեղինակությունները, լրագրողներն ու մշակութային գործիչները մտնել խորհրդարան։ Եթե փորձենք ողջամիտ պատասխանները դասակարգել, ապա կստացվի.
ա) պատգամավորի մանդատ ունենալը «պրեստիժնի» է։ Այն կշիռ չունեցող մարդուն կշիռ է տալիս, կշիռ ունեցողի կշիռը բարձրացնում։ Հանրապետությունում հարցեր լուծելու, սրան-նրան «տանիք» դառնալու, սրան-նրան բերդից ազատելու, անվճար բուժօգնություն կազմակերպելու, աշխատանքի տեղավորելու եւ այլ հնարավորություններ է ընձեռում։
բ) Մանդատը պաշտպանվածություն է։ ԻՆչպես մեզ տված հարցազրույցներից մեկում մի հավակնորդ էր ասել՝ «քսիֆ ա, որ դնում ես գրպանումդ ու ֆռֆռում»։ Այդ «քսիֆը» տնօրինողը կարող է իրեն ապահով զգալ պետավտոտեսուչներից, ոստիկաններից, հարկայինից, դատախազությունից եւ այլն։ Եթե անգամ քեզ դեմքով չեն ճանաչում, այդ «քսիֆը» կարելի է թափահարել ցանկացած փակ դռան առաջ, եւ այն կբացվի։ Քո որդին կարող է մարդ գցել մեքենայի տակ, դու կարող ես գինովցած կրակել մարդաշատ վայրում, հարազատդ կարող է հարկեր թաքցնել ու խուսափել պատժից։
գ) Դա 5 տարի ոչինչ չանելու եւ երաշխավորված աշխատավարձ ստանալու հնարավորություն է։ Իսկ եթե ճարպիկ ես, ապա մեծ փողեր աշխատելու շանս։ Տարբեր բիզնեսների մեջ կարելի է փայ մտնել, ներկրումներ անել, մերձավորներիդ համար հարկային արտոնություններ եւ փոքր տոկոսադրույքներով վարկեր ապահովել, տենդերներ շահել ու դրամաշնորհային ծրագրերի մեջ մտնել։
Կարդացեք նաև
Այս երեք կետերին կարելի է եւս երեքը կամ երեսունն ավելացնել՝ դրանից իրողությունը չի փոխվի։ Դա միայն կվկայի այն մասին, որ մենք վատ երկիր ենք կառուցել, որտեղ օրենսդիր մարմինը գողական սխոդկա է հիշեցնում եւ կրիմինալի կանոններով գործում։
«Հրապարակ»
