«Ցեղակրոն» կուսակցության նախագահ Շանթ Հարությունյանի գործով դատական նիստի ժամանակ այսօր ամբաստանյալ Ավետիս Ավետիսյանը հարցաքննության ընթացքում ասաց, որ իրեն մեղավոր չի ճանաչում ու եթե էլի հեղափոխություն անելու հնարավորություն լիներ, անպայման կմասնակցեր:
Ապա պատմեց, որ ինքն ու ընկերները դաստիարակվել են նույն սկզբունքներով, այդ է պատճառը, որ միասին դուրս եկան հեղափոխության. «Ուրախ եմ, որ նրանց հետ դուրս եմ եկել մի ճանապարհ, որը տանում է դեպի Հայաստանի փրկություն»:
Հետո ասաց , որ Հայաստանում մարդկանց մեջ վախկոտության հոգի է մտել ու վախենում են երկրի բարօրության համար դուրս գալ պայքարի. «Դրա համար այս վիճակում ենք հայտնվել, անընդհատ փախչում ենք պայքարից մեր վախկոտության պատճառով»:
Ըստ նրա, Շանթ Հարությունյանի հետ ծանոթանալուց հետո, ուշադիր ծանոթացել է նաեւ նրանց գաղափարներին ու երբ լսել է, որ Շանթ Հարությունյանը արժեքների հեղափոխություն է նախատեսել, ինքը հասկացել է՝ հենց դա է իր փնտրածը. «Երբ լսեցի հեղափոխության մասին, ասացի՝ ես էլ եմ գալիս, էդ իմ տեղն է»:
Կարդացեք նաև
Հետո անդրադառնալով նոյեմբերի 5-ի դեպքերին՝ ասաց. «Միլիցեքը կռիվ սարքեցին, մենք էլ ինքնապաշտպանվել ենք, բա մենք հո անինքնասեր չենք, ընկերասեր ենք: Մեր ընկերոջը խփում էին, պաշտպանում էինք: Փակուղի են մեզ մտցրել, մենք էլ այլ տարբերակ չունեինք, չենք վախեցել բերդ ընկնելուց: Մեր նպատակն էր ժողովրդին ցույց տալ, թե ով ա միլիցեն, որ մեզնից էլ վախկոտ են: Չեմ փոշմանել իմ արածից, հենց առիթ եղավ՝ էլի եմ հեղափոխություն անելու»:
Նրա խոսքով, ինքը Շանթ Հարությունյանի հետ է եղել, երբ ոստիկան Գեղամ Խաչատրյանը քաշել է Շանթի ձեռքից. «Ոստիկանները պայթյունների դմփդմոցից էնքան էին վախեցել, որ չէին իմանում՝ ոնց արանքը ճղեն: Երկու հատ պայթուցիկ եմ պայթեցրել, դրանք նետել եմ ոստիկանների ոտքերի տակ, որ ուշադրությունը շեղեմ ընկերներիս ուղղությունից: Ընկերներիս էին խփում: եթե ուզենայի ոստիկանին վնասել, գլխին կխփեի, գոնե այրվածք կտայի»:
Արփինե ՍԻՄՈՆՅԱՆ
