Այսօր «Անդադարձ» մամուլի ակումբում «Աջակցենք սահմանամերձ բնակավայրերին» նախաձեռնող խմբի անդամները տեղեկացրեցին, որ ստորագրահավաք են անցկացնում՝ դիմելու Երեւանի քաղաքապետարանին, որ գոնե այս տարի Երեւանի տոնակատարությունների գումարից մի հատված հատկացվի սահմանամերձ համայնքներին:
Նախաձեռնող խմբի անդամ Լեւոն Զաքարյանի խոսքերով. « Իհարկե, կարեւորում ենք մայրաքաղաքի տոնը, Երեւան քաղաքի տոնը: Բայց մայրաքաղաքը միայն երեւանցիներինը չի, նաեւ սահմանամերձ համայնքների բնակիչներինն է, նրանց համար էլ պետք է տոն կազմակերպել: Մենք դրա մեջ հիստերիկայի մեջ ընկնելու առիթ չենք տեսնում: Մարդիկ կան, որ ասում են՝ տոն ա, չանե՞նք: Անենք, բայց ոչինչ չի պատահի, եթե հրավառություն չլինի: Ես կողջունեմ, եթե միայն հրավառության գումարը փոխանցեն Պառավաքար գյուղին: Ոչ ոք չի նեղվի, եթե այս անգամ հրավառություն Երեւանում չլինի: Մենք Երեւանի տոների դեմ չենք պայքարում: Մենք էլ ենք երեւանցի»:
Սուրեն Էյրամջյանն էլ նշեց, որ բոլոր տոնակատարությունների ճնշող մեծամասնությունը բաժին է հասնում Երեւանին, վատ չէր լինի գոնե տոնակատարությունները հասներ սահմանամերձ մարզերին: Երեւանի տոնակատարությունները պճնանքով են արվում, կարելի էր համեստություն մտցնել եւ մնացած գումարն ուղղել սահմանին:
Արդեն 2000-ից ավելի ստորագրություն է հավաքվել՝ քաղաքապետարանին դիմելու համար:
Կարդացեք նաև
Հարցին՝ հաշվարկներ ունե՞ք, ի՞նչ է անհրաժեշտ սահմանամերձ համայնքներին՝ խմբի անդամ Սոֆյա Հովսեփյանը պատասխանեց. «Մենք պարտավոր չենք հաշվարկ անելու, ընդամենը խնդիրներն ենք բարձրացնում: Պառավաքար գյուղում կա, ենթադրենք, խաղահրապարակի խնդիրը, դպրոցի կահավորման եւ միաժամանակ ջրի խնդիր, մենք ջրի խնդրին ենք կարեւորությունը տալիս: Եթե կա պաշտպանիչ պատի անհրաժեշտություն, նախ կարեւորությունը տալիս ենք անվտանգությանը: Գյուղեր կան, որ ամբողջությամբ կրակադաշտում են գտնվում»:
Նա նշեց, որ մեծամեծեր ունենք, որ Երեւանի տոնին սովորական շապիկների, դրոշակների, գլխարկների համար այնքան գումար են ծախսում ու ամեն տարի նորն են գնում, ինչո՞ւ:
Տարեցտարի մեծանում է Երեւան քաղաքի բյուջեն, բայց ոչ մի ուշադրություն չի դարձվում մարզերին:
Նախաձեռնության անդամներն ասացին, որ իրենց ֆեյսբուքյան էջում հաշվեհամար կա, որին ամեն ամիս որոշակի գումարներ են փոխանցում՝ սկսած 500 դրամից: Ամսական կտրվածքով մեծ գումար չի հավաքվում՝ մոտ 250 հազար դրամ, որի ծախսի հետ կապված ամեն ամիս հաշվետվություն են ներկայացնում: Բայց նախաձեռնության անդամները նշեցին, որ, օրինակ, պաշտպանիչ պատի կառուցման հետ կապված միայն մի նախաձեռող խումբը ոչինչ չի կարող անել, պետական աջակցություն է պետք, պետական լուծման կարիք ունեցող խնդիրներ են:
Մեր հարցին՝ Երեւանի քաղաքապետարանը Էրեբունի-Երեւան տոնակատարությունների ժամանակ միայն 30 մլն դրամ էր ծախսել՝ թանկարժեք կոնյակներ ու բաժակներ գնելու եւ հյուրերին նվիրելու համար: Երբ Երեւանի փոխքաղաքապետ կամո Արեյանին լրագրողները հարց ուղղեցին, թե ի՞նչ եք արել այդ կոնյակները, շատ հանգիստ պատասխանեց՝ խմել ենք, ի՞նչ պիտի անեինք: Հիմա այդ քաղաքապետարանից ի՞նչ եք ակնկալում՝ Սուրեն Էյրամջյանը պատասխանեց. «Մենք հասկանում ենք, որ կան գումարներ, որ նպատակահարմար չեն ծախսվում, եթե չասենք վատնվում են: Վատ չէր լինի, որ գոնե այդ գումարները տնտեսվեին եւ ավելի նպատակահարմար ծախսեին»:
Լեւոն Զաքարյանի դիտարկմամբ՝ «Այնպես չի,որ չգիտենք իրենց կոնյակների ու բաժակների մասին: Դա թողում եմ իրենց խղճին: Եթե կարող են թանկանոց բաժակներով կոնյակ խմել ու դա հավասարազոր է սահմանամերձ համայնքին օգնելուն, ես համեմատություն անգամ չեմ տանում, դա բարոյականությունից զուրկ է»:
Հռիփսիմե ՋԵԲԵՋՅԱՆ
