Կարոլինա Մարկոսյանն ունի մեծ լսարան, համակիրներ ՖԲ սոցիալական ցանցում: Նկարչուհին ամեն օր իր արվեստի, բազմանախշ զգացողությունների մասին է խոսում, ցուցադրում իր ստեղծագործությունները:
Ամեն օր նա տարբեր է, չկրկնվող:
Կարոլինա Մարկոսյանի Քոչարի վրա գտնվող արվեստանոց գնալուս շարժառիթն էլ նրան ու նրա արվեստին ծանոթանալն էր:
Կարոլինան ավարտել է Փ. Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի պետական քոլեջը: Նկարչուհին տասներեք տարի սակայն չի նկարել, պատճառը՝ մեծ ընտանիք, երեխաներ, հոգսերն էին: Ապա սկսել է նկարել եղբոր, սկեսրայրի`սիրելի Սամվել Պետրոսյանի մահվանից հետո:
«Անտերացա: Ուսուցիչս`սկեսրայրս չկար, իսկ փոփոխություններից վախենում էի»,-ասում է զրուցակիցս:
Նրա կյանքում եղավ մի շրջան, երբ երկու երեխաներին պահել էր պետք, ուսման տալ, դուրս գալ անսպասելի ծանր վիճակից: Նա պատմում է, թե ինչպես սկսեց իր առաջին գործը՝բաժակի վրա նկարել. հարյուր դոլար էր պետք, ներկեր գնելու համար, իսկ «պատվերը» տվել էր ծանոթներից մեկը:
Նա Քոչարի իր այսօրվա տուն-արվեստանոցում բացել է «Կարոլինա» ստուդիա, որն ի դեպ, երազում է անվանել ճանաչված գեղանկարիչ, ՀՀ վաստակավոր նկարիչ, քառասունհինգ տարվա մանկավարժ Սամվել Պետրոսյանի անվան արվեստի դպրոց:
Կարդացեք նաև
«Ես շնորհակալ մարդ եմ, լավատես: Ամեն օր արթնանում եմ սպասումով: Եվ գիտեմ, որ լավատեսությունս էր, որ ինձ փրկօղակ եղավ»,-ասում է նա:
Ստուդիայում գտնվելուս ժամանակահատվածում եկան երեխաներ, ուսանողներ, 6-60 տարեկաններ: Նրանք, ինչպես Կարոլինան է ասում, ստեղծագործում են տարբեր նյութերով, որակյալ, որոնք տրամադրում է ինքը`ակվարելներ, պրոֆեսիոնալ վրձիններ. «Գուաշային ոչինչ չկա»:
Կարոլինան առաջարկ է ստացել անհատական ցուցահանդես բացելու համար.այս պահին նա մանրանկարներ է անում ճենապակու վրա`բաժակ, ափսե, մոխրաման, շշեր, ծաղկամաններ, ստեղծում ժանյակապատկերներ:
Ի դեպ, թե Կարոլինան, թե նրա աշակերտները ստեղծագործում են բարձրակարգ երաժշտության հնչյունների ներքո՝ Կոմիտաս, Կալաս…
Այս աշխարհը` արթ-աշխարհը բուժիչ ազդեցություն ունի, ինչպես նա է ասում, օգնում է մարդուն վերադառնալ կյանք, ապրել իրական աշխարհում:
Կարոլինան ուզում է, որպեսզի աշխարհում նաեւ իր միջոցով ճանաչեն հայ մանրանկարչության գոհարները, թռչնագրերը, նրա շատ գործեր այսօր արդեն շրջում են աշխարհով մեկ:
Ռուզան ՄԻՆԱՍՅԱՆ
Հ. Գ. Այցիս օրը Կարոլինայի ծննդյան օրն էր՝ հոկտեմբերի 10-ը: Նա ժպիտով բացեց դուռը եւ ասաց. «Շատ լավ օր եք եկել: Սկեսրայրս ասում էր՝ այսօր ծնվել են Ջուզեպե Վերդին, հարսս ու ես»:
Նկարները՝ նկարչուհու ֆեյսբուքյան էջից
