-Պարո՛ն նախագահ, քանի որ նիստն արդեն պետք է մեկնարկի` կարճ հարց ու պատասխան: Խնդրում եմ երեկվա տեղի ունեցածին բնութագրող որևէ մեկնաբանություն: Ի՞նչ էր դա՝ երեկ Մայր աթոռի բակում:
-Բոլորս տեսանք՝ ինչ էր: Հայրենադավություն էր, մեր հավատի նկատմամբ ոտնձգություն էր: Ուրիչ ոչ մի բան:
– Ի՞նչ եք կարծում հանրային և քաղաքական շրջանակներն այս պահին ի վիճակի են հարվածը վերցնել իրենց վրա, որպեսզի Մայր աթոռը մնա անսասան:
Կարդացեք նաև
-Ես չեմ կարծում, որ հարվածը վերցնելու կամ չվերցնելու խնդիր կա: Ես վստահ եմ, որ, այո՛, հանրությունն ի վիճակի է պաշտպանելու իր եկեղեցին։
-Բայց տեսնում ենք, որ մյուս կողմից էլ արդեն քարոզչական տարբեր հնարքներով, հիբրիդային գործակալների դեմ պայքարի ինչ-որ անվան տակ սկսվել են ինչ-որ պրոցեսներ:
-Անկախ որևէ հանգամանքից, հիմա ի՞նչ պետք է անենք, մենք պետք է առաջարկե՞նք այսօրվա կառավարիչներին, որպեսզի չանե՞ն այդ քարոզչությունը: Իրենք իրենց գործը թող անեն, եթե այդպես իրենց ձեռնտու է, հանրությունն էլ իր գործը կանի:
-Նախօրեին իշխանական շրջանակներն ավետեցին հերթական լուրը` Ադրբեջանից, փաստորեն, դիզվառելիք է ներկրվելու: Ասում են, որ դիվերսիֆիկացիայի տիրույթում սա պետք է դիտարկել և հրաշալի է: Ձեր գնահատականը:
Գիտեք, ես մի քանի անգամ խորհուրդ եմ տվել և հիմա էլ խորհուրդ եմ տալիս առանձնապես լուրջ չվերաբերվել այս իշխանությունների՝ կառավարիչների կողմից արված հայտարարություններին: Հիշո՞ւմ եք 10 միլիոն ծառի պատմությունը, 44 օր հաղթում ենք և այլն, այդպիսի մի 10, 15, 20, 30 օրինակ կարող եմ բերել: Հիմա ի՞նչ եք ուզում, որ ես ասեմ:
-Դիվերսիֆիկացիա՞ է սա, թե՞ ոչ:
-Դիվերսիֆիկացիան մի քիչ այլ հասկացողություն է: Թող փորձեն, կտեսնենք:
-Պարո՛ն նախագահ, պարոն Մարուքյանն ընդդիմադիր դաշտին համախմբման կոչ է անում, իր ձևակերպումն է` Նիկոլ Փաշինյանին թոշակի ուղարկելու համար: Հանրապետականն այս մասով որոշում ունի՞:
-Ես, անկեղծ ասած, տեղյակ չեմ Ձեր ասած հայտարարությանը: Ես տեղյակ եմ Իշխան Սաղաթելյանի հայտարարությանը և ոչ միայն հայտարարությանը, այլ Իշխան Սաղաթելյանը եկել է, հանդիպել ենք, և բոլոր այդ դրույթները, որ նաև Իշխանը Սաղաթելյան շարադրել է գրավոր, ես վաղուց ծանոթ եմ, մենք վաղուց դրա մասին խոսում ենք: Այստեղ կարևորը հայտարարություն անելը չէ, կարևորը նա է, որպեսզի բոլորը գիտակցեն և տակից, կողքից կամ բացահայտ իրար չքննադատեն, հատկապես` Հանրապետականին: Թե չէ, եթե առավոտից երեկո պետք է մեզ քննադատեն, մենք գնանք այդ մարդկանց հետ ի՞նչ անենք:
-Ո՞ւմ նկատի ունեք, պարո՛ն նախագահ, հանրապետականներին քննադատող:
-Դուք մամուլ ընթերցո՞ւմ եք:
-Այո:
-Բա, եթե ընթերցում եք, ուրեմն պետք է իմանաք:
-Իշխանական civic.am կայքը քիչ առաջ հրապարակում է կատարել այն մասին, որ Ազգային անվտանգության ծառայությունը, գրավոր հարցմանն ի պատասխան, տեղեկություն է տրամադրել, որ Եզրաս Արքեպիսկոպոս Ներսիսյանը 1986-1988 թվականներին համագործակցել է ԽՍՀՄ պետական անվտանգության կոմիտեի հետ: Դուք եղել եք երկրի նախագահ, Դուք ԱԱԾ-ում եք եղել, այսպիսի տվյալներ ունեցե՞լ եք, արդյո՞ք, և սրանք արդյո՞ք գաղտնզերծման ենթակա տվյալներ են:
Ես այդպիսի տվյալներ չունեմ: Այդպիսի տեղեկատվության չեմ ծանոթացել ո´չ Ազգային անվտանգության ծատայության ղեկավար եղած ժամանակ, ո´չ նախագահ եղած ժամանակ: Ընդհանրապես, իմ նախկին ծառայակիցները կարող են հավաստել` ես երբեք այդպիսի հարցերով չեմ հետաքրքրվել, թե ո՞վ է համագործակցում Ազգային անվտանգության ծառայության հետ, առավել ևս` ո՞վ է համագործակցել ԽՍՀՄ ՊԱԿ-ի կամ այլ հատուկ ծառայությունների հետ, որովհետև ես դրա իմաստը չեմ տեսնում: Լավ, ենթադրենք որևէ մեկը համագործակցել է ԽՍՀՄ հատուկ ծառայությունների հետ, բայց նրանք, ովքեր դա որպես շատ մեծ բացասական բան են համարում, արդյո՞ք գիտեն, թե ո՞ր ուղղությամբ է համագործակցել: Իսկ եթե համագործակցել է կոնկրետ հետախուզության ուղղությամբ, ապա այդ մարդը այդ երկրին՝ ԽՍՀՄ-ին, որի կազմում նաև Հայաստանի Հանրապետությունն է եղել, օգո՞ւտ է բերել, թե՞ վնաս: Այնպես որ, ես կարծում եմ, որ այսպիսի տվյալներ հրապարակելուց առաջ անհրաժեշտ է հասարակությանը ծանոթացնել շատ նրբերանգների: Եթե դա չի լինում, ուրեմն ինչ- որ այլ՝ ոչ այնքան լեգիտիմ նպատակ է հետապնդում:
-Եվ այս դեպքում, ըստ Ձեզ, այդ ոչ լեգիտիմ նպատակն Ամենայն Հայոց կաթողիկոսի նկատմամբ ճնշում գործադրե՞լն է, թե՞ այլ նպատակ:
-Բայց խոսքը վերաբերում է Ամենայն Հայոց կաթողիկոսի եղբորը: Այսինքն ի՞նչ է` հիմա էլ եղբայրը եղբոր համար է պատասխանատու, հա՞: Ախր, դեպի ո՞ւր ենք մենք գլորվում, ես չեմ հասկանում, եթե դա, իրոք, իրականություն է:
-Պարո՛ն նախագահ, Կայա Կալասի հայտարարության մասին. Կայա Կալասը հայտարարել էր Հայաստանի իշխանությունների աջակցության խնդրանքի վերաբերյալ, և պատրաստվում են, փաստորեն, արևմուտքից միլիոններ ուղղել, որպեսզի հիբրիդային գործակալների դեմ այս իշխանությունը պայքարի: Սա ի՞նչ է՝ նախընտրական բացահայտ, ուղիղ աջակցություն: Արդյո՞ք ընդդիմադիր շրջանակների հնարավորությունները չեն փոքրանում, որոնք պայքարելու են ընտրություններում:
-Հայտարարեր, թե չհայտարարեր, մենք ակնհայտորեն տեսնում ենք եվրոպական կառույցների բացահայտ աջակցությունն այսօրվա կառավարիչներին: Ես նախորդ անգամ Ձեր հարցին պատասխանել եմ: Հիմա նորի՞ց պետք է անդրադառնանք:
-Մոլդովայի սցենարի կրկնություն տեսնո՞ւմ եք:
-Ես չեմ կարծում, որ ինչ-որ մի երկրում տեղի ունեցած իրադարձությունները նույնությամբ կարող են կրկնվել մեկ այլ երկրում։ Ես, որ Հայաստանի Հանրապետության միջին քաղաքացուց համեմատաբար ավելի շատ եմ տիրապետում տեղեկատվության, չգիտեմ, թե այդպես մանրամասնություններով Մոլդովայում ի՞նչ է եղել, որ հիմա ասեմ՝ Մոլդովայի սցենարն այստեղ կրկնվելո՞ւ է, թե՞ չի կրկնվելու։
-Կփակեն որոշ գործիչների հնարավոր մասնակցությունը:
Այո՛, իհարկե, այդպիսի բաներ շատ հնարավոր են։
-Պարո՛ն նախագահ, օրերս Էրդողանը հայտարարել է, որ 2026 թվականին Հայաստանի նկատմամբ խորհրդանշական քայլեր են լինելու, ըստ Ձեզ, ի՞նչ նկատի ունի:
-Այսինքն, ես այդքան տեղեկատվության տիրապետո՞ւմ եմ, որպեսզի կարողանամ կարդալ Թուրքիայի նախագահի մտքերը:
-Ի՞նչ ուղղությամբ կարող է լինել:
-Չգիտեմ, բայց եթե «խորհրդանշական» բառը կա, ապա Ձեզ համար դա կարևո՞ր է: Ինձ համար կարևոր չէ:
-2018 թվականի մասին խոսելով` ի վերջո որոշ փակագծեր բացել էիք «Իմնեմնիմի» փոդքասթի շրջանակներում: Ասում եք, որ, ներողություն, եթե Ձեր բառերով չեմ ասում՝ եթե ավելի զուսպ լինեիք, ապա կգրեիք` Նիկոլը ճիշտ էր, դուք սխալվեցիք: Ի վերջո, ստացվում է` Դուք չսխալվեցի՞ք, և ովքե՞ր էին այդ «դուք»-ի մեջ, որոնք սխալվեցին: Ասել եք` որոշ ակտիվիստներ, որոշ շրջանակներ, որոնք կարող էին կանխել: Ովքե՞ր էին, որ պետք է կանխեին այս ամենը:
-Ես Ձեզ հարց ունեմ: Ես վստահ եմ, որ Դուք իմ բոլոր հարցազրույցներն ուշադիր ընթերցում եք: Ես ասել եմ չէ՞, որ 2018-ի մասին այլևս չեմ խոսելու: Սա՝ մեկ, և երկրորդ հարցը Ձեզ՝ չասեմ Դուք, որպեսզի չանձնավորեմ, կարո՞ղ եք ասել մեկին, ով ընդհանրապես սխալներ չի ունեցել: Մեկին, մյուսին, երրորդին, չորրորդին, հինգերորդին՝ բոլորը սխալական են: Ով մտածում է, որ սխալական չի, թող գա մեզ մեղադրի:
-Ես ասում էի՝ ովքե՞ր էին այդ «դուք»-ի մեջ մտնում: Եվ մի դիտարկում ևս:
-Եթե մի տասն անգամ էլ հարցնեք, կարող է խոստանամ, որ մի անգամ էլ եմ խոսելու:
-Բայց արդար չի, որովհետև Դուք հարցազրույց եք տվել Նարեկին: Ամենայն հարգանքով Նարեկի և Վազգենի նկատմամբ, բայց նրանք անձինք են, որոնք ակնհայտ համակրանք ունեն Ձեր նկատմամբ, շատ լավ են տրամադրված:
-Իսկ Դուք ատելությո՞ւն ունեք:
-Չունեմ, ես օբյեկտիվ եմ, ես առաջարկում եմ օբյեկտիվ լրագրողների հարցերին էլ պատասխանել, չեմ թիրախավորում:
-Շատ լավ է, որ օբյեկտիվ եք: Անպայման կպատասխանեմ:
-Պարո՛ն նախագահ, ընտրություններին մասնակցելու որոշում կայացվե՞ց: Ե՞րբ եք որոշում կայացնելու:
-Հենց կայացվի, Դուք առաջիններից մեկը կիմանաք:
