«Դի Էս Էյ խորհրդատվական խումբ» ընկերության գլխավոր տնօրեն, ՊԵԿ նախկին նախագահ, «Միասնության թևեր» քաղաքական նախաձեռնության անդամ Դավիթ Անանյանի ֆեյսբուքյան գրառումը
ՀԵՆԱՍՅՈՒՆ 8. Հայաստանի իրական ռեսուրսը ընդերքում չէ, այն մեր մտքերում է։
Փոքր տնտեսություն ունեցող երկիրը չի կարող մրցել ո՛չ շուկայի ծավալով, ո՛չ բնական ռեսուրսներով։ Հայաստանի իրական մրցակցային առավելությունը մարդկային կապիտալն է՝ կրթությունը, ինժեներական հմտությունները, գիտական միտքն ու ստեղծարարությունը։
Ուստի գիտությունը և նորարարությունը մեզ համար ճոխություն չեն։ Դրանք ազգային անվտանգության և տնտեսական ինքնիշխանության հիմք են։
Գիտությունը՝ ծախս չէ, այլ՝ արտադրական շղթայի սկիզբ
Կարդացեք նաև
Գիտությունը չի կարող մնալ ծրագրային ֆինանսավորման եզրին։ Այն պետք է դիտվի որպես ամբողջական շղթա՝ հիմնարար հետազոտությունից մինչև կիրառական մշակում, այնուհետև՝ փորձարարական արտադրություն, և վերջում՝ շուկա։
Համալսարանները, հետազոտական կենտրոնները և մասնավոր հատվածը պետք է գործեն մեկ էկոհամակարգում՝ ուղղված տնտեսական արդյունքի ստեղծմանը։
Կենտրոնացում՝ համեմատական առավելությունների վրա
Հայաստանը պետք է զարգացնի այն գիտական ուղղությունները, որտեղ կարող է մրցունակ լինել․նյութագիտություն և ճշգրիտ ինժեներիա, միկրոէլեկտրոնիկա և ներստեղծված համակարգեր, կենսատեխնոլոգիա և դեղագործություն, ագրոգիտություն և էներգետիկ նորարարություններ, ռազմարդյունաբերական տեխնոլոգիաներ և տիեզերական հետազոտություններ։
Գիտությունը պետք է կապվի արտադրության և արդյունաբերական գոտիների հետ, այլ ոչ թե մնա ինքնանպատակ։
Տեխնոլոգիական փոխանցում՝ ոչ թե գաղափարների պահեստավորում
Մեր երկրին անհրաժեշտ են կիրառական հետազոտությունների համակարգում, ինկուբատորներ և աքսելերատորներ, փոքր սերիական արտադրության փորձարարական հարթակներ, չափագիտության և սերտիֆիկացման կենտրոններ։ Սա թույլ է տալիս գիտական մշակումները արագ վերածել տեխնոլոգիայի և արտադրանքի։
Գիտություն և պաշտպանություն՝ մեկ ռազմավարություն
Ռազմարդյունաբերական տեխնոլոգիաները ստեղծում են ներքին պահանջարկ գիտության համար, ամրապնդում են ինժեներական բազան և բացում են արտահանման նոր ուղղություններ։
Ֆինանսավորումը պետք է լինի անհամեմատ մեծ ծավալներով, մրցակցային և արդյունքահեն՝ գնահատելով կիրառական արժեքը, ոչ միայն հրապարակումները։
Մարդկային կապիտալ՝ շարունակական զարգացում
Տնտեսության վերափոխումը հնարավոր չէ առանց STEM կրթության խորացման, ինժեներական ուսուցման ընդլայնման, ուսուցիչների և դասախոսների վերապատրաստման, իննչպես նաև առանց նոր հմտությունների, ներառյալ՝ տվյալագիտություն, ԱԲ, կիբերանվտանգություն, ռոբոտոտեխնիկա։
Կրթությունը պետք է դառնա շարունակական գործընթաց, ոչ թե սոսկ կյանքի մի փուլ։
Սփյուռքի գիտական ներուժը՝ համակարգային ռեսուրս
Սփյուռքի գիտնականներն ու ինժեներները պետք է ներգրավվեն ոչ թե հատվածային կամ պատահական, այլ պլանավորված և համատեղ ծրագրերով, համաֆինանսավորմամբ, ինչպես նաև արդյունքակենտրոն համագործակցությամբ։ Միաժամանակ պետությունը պարտավոր է կանխել մասնագետների արտահոսքը՝ առաջարկելով գիտական առաջին աշխատատեղեր և տեխնոլոգիական կարիերայի ուղի Հայաստանում։
Միասնության Թևեր»-ի ութերորդ ՀԵՆԱՍՅՈՒՆԸ սա է։ Հայաստանի ապագան կառուցվում է ոչ թե հումքի, այլ գիտելիքի, ինժեներիայի և նորարարության վրա։ Մրցակցությունը սկսվում է մտքից։
