Զրուցել ենք քաղաքագետ Արմեն Բաղդասարյանի հետ:
– Ի՞նչ կասեք «թափառող ձայներ» ասվածի մասին: Օրինակ` թոշակների բարձրացումը կարո՞ղ է ազդել այն մարդկանց վրա, որոնք չեն կողմնորոշվել, տատանվում են:
– Նախ, պետք է հասկանալ մի բան` այդ թոշակները Փաշինյանն իր գրպանից չի տալիս: Տալիս է հարկատուների գրպանից: Չեմ կարծում, թե այդ հանգամանքը մեծ ազդեցություն կարող է թողնել` որպես ընտրակաշառք: Որքան էլ որ մարդկանց սոցիալական վիճակը վատ է, միեւնույն է` մարդիկ գիտակցում են, որ հիմնական խնդիրը կապված է անվտանգության հետ: Մարդիկ վերլուծում են Իրանում տեղի ունեցող պրոցեսները եւ հասկանում, որ Իրանը եւս կատարեց ԱՄՆ-ի պահանջները, զիջեց, սակայն, միեւնույն է, պատերազմն անխուսափելի եղավ: Բոլորն էլ հասկանում են, որ անվերջ զիջելը եւ տալը խաղաղության երաշխիք չեն: Մեծ հաշվով, իշխանությունների արտաքին քաղաքական ուղղվածությունը խոցելի է, եւ դա մարդիկ հասկանում ու տեսնում են, սակայն այդ ամենի դեմ ոչինչ չեն կարող անել: Ջուրը, թոշակը, մեծ հաշվով, մարդկանց համար առաջնային հարցեր չեն: Մենք այդ փուլն անցել ենք վաղուց: Հասարակությունը հասկացել է, թե ինչ հետեւանքներ կարող է կրել, եթե հավատա պոպուլիզմին, եթե առաջնորդվի այն խոստումներով, որ քյաբաբ առ քյաբաբ պետք է վերադարձնել պետությանը, եւ այլն: Դա էժան պոպուլիզմ է, որը երկրորդ անգամ չի աշխատելու:
Հայկ ԳԵՎՈՐԳՅԱՆ
Հոդվածն ամբողջությամբ՝ «Հրապարակ» օրաթերթի այսօրվա համարում:
