ՊԵՏԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ԴԵԳՐԱԴԱՑԻԱՆ
Միայն արժանապատվությունն ու հիշողությունը կորցրած, դեգրադացված հասարակությունը կարող է իրեն թույլ տալ ծաղրել սեփական պետականությունը հիմնադրած նախագահին։ Սա այլևս քաղաքական բանավեճ չէ, սա քաղաքակրթական ճգնաժամ է։
Աշխարհի ոչ մի ազգ չի թիրախավորում այն առաջնորդին, ում օրոք զրոյից կերտվել է անկախ պետականություն, ստեղծվել է կանոնավոր բանակ և տարվել է պատմական հաղթանակ։ Դա նույնն է, թե տան պատերը քանդողը ծաղրի հիմքը դնողին, որովհետև հիմքը «մութ ու խոնավ» է եղել։
Պետության հիմնասյուները դնողին նսեմացնելու փորձերը վկայում են այն մասին, որ հասարակության մի հատվածի համար «փորի խնդիրն» ավելի կարևոր է, քան պետականության գաղափարը։
Ծաղրելով հաղթանակած նախագահին՝ այսօրվա քարոզիչները փորձում են սպանել հաղթողի հոգեբանությունը։ Նրանց պետք է մի հասարակություն, որը կմոռանա իր արժանապատիվ անցյալը, որպեսզի հեշտությամբ հանդուրժի այսօրվա անփառունակ ներկան։
Լևոն Տեր-Պետրոսյանի կերպարը ծաղրողները չեն հասկանում, որ դրանով նրանք ոչ թե մեկ մարդու են հարվածում, այլ քանդում են Հայաստանի Հանրապետության լեգիտիմության հիմքերը։
Քաղաքակրթական աղետը հենց սա է, երբ ստեղծողին փոխարինում է քանդողը, իսկ պետական գործչին՝ պոպուլիստ քարոզիչը։ Մենք դեգրադացվեցինք որպես հանրույթ այն պահից սկսած, երբ հաղթանակի դժվարությունները դարձրինք ծաղրի առարկա, իսկ պարտության ամոթը՝ օրինաչափություն։
Կարդացեք նաև
Պատմությունը չի ներելու ձեզ, սեփական ակունքներն ուրացողներիդ։
Տաթև Զորյան
ՀԱԿ վարչության անդամ
