Քաղաքագետ Տիգրան Գրիգորյանի ֆեյսբուքյան գրառումը
Գնացել է մետրոյում երեխայի հետ իր համար հանգիստ նստած փախստական կնոջը կպել, փորձել քարտեզ տալ նրան, երբ վերջինս բավականին քաղաքակիրթ ձևով հրաժարվել է՝ ներկայացնելով իր պատճառները, հերթական անգամ կորցրել է ինքնատիրապետումը ու սկսել մատ թափ տալով գոռգոռալ, որ իրենք միլիարդներ են ծախսել, որ արցախցիները մնան Արցախում։
Կինը կրկին բավականին հանգիստ և քաղաքակիրթ ձևով հորդորել է իր հետ մատ թափ տալով չխոսել, ինչից հետո նա հայտարարել է․ «Փախածներով չփորձեք ասել, որ ես Ղարաբաղ եմ տվել» (կինը այդ ողջ երկխոսության ընթացքում նույնիսկ այդպիսի պնդում չէր արել)։
Կարծում եմ՝ այսպիսի պահվածքը վերլուծելու համար միջդիսցիպլինար մասնագիտական խումբ է պետք ներգրավել։ Այստեղ միայն պետք է մի քանի հանգամանք արձանագրել․ 1) ինչպես և կանխատեսվում էր, նախընտրական փուլում ամենաբարձր մակարդակով փախստականների թիրախավորման դեպքերը կտրուկ աճելու են։ 2) Այդ պահվածքը շեշտակիորեն մեծացնելու է ատելության խոսքի ծավալները փախստականների նկատմամբ կենցաղային մակարդակում։
Կարդացեք նաև
«Ազատության» և այլ լրատվամիջոցների ռեպորտաժների մեկնաբանություններում ատելության խոսքի վակխանալիայի աղբյուրները հենց այստեղ պետք է փնտրել։ Եթե երկրի վարչապետը լեգիտիմացնում և քաղաքական նպատակներով գործիքայնացնում է փախստականներին թիրախավորող ամենաայլանդակ խոսույթները, իր հետևորդները ինչո՞ւ չպիտի դրանք կրկնեն։
Հ․Գ․ Որոշները էլի կգան ու կասեն, որ ուռճացված թեմա է, պետք չէ դրա մասին խոսել։
