
Նրա ձեւակերպմամբ, շուրջ 20 տարի է՝ այլեւս մոդայիկ չեն ինժեներական մասնագիտությունները, չնայած 5-10 տարի հետո մասնագետների լուրջ պակաս է զգացվելու մի շարք ոլորտներում՝ ջրային համակարգեր, ատոմակայան, բնակարանային շինարարություն եւ այլն: Ռեկտորն ասում է, որ ինժեների աշխատանքը պետք է գրավիչ դարձնել, թե չէ. «Ընդունվելը դժվար է, սովորելը՝ բարդ, աշխատանքն էլ ավելի ցածր է գնահատվում: Ինչո՞ւ չոլերի մեջ ցածր աշխատավարձով ինչ-որ ջրամբարի շահագործմամբ զբաղվել, երբ կարելի է ավելի կոկիկ հագնված առավոտյան ժամը 9-ին գնալ որեւէ բանկում աշխատանքի, իսկ երեկոյան ժամը 6-ին տուն գալ եւ ստանալ մի քանի անգամ բարձր աշխատավարձ»:
Հովհաննես Թոքմաջյանը նշում է, որ իրենց բուհը 600 արտասահմանցի ուսանող ունի, 11 հոգի անցյալ տարի Հնդկաստանից են եկել, եւս 9 ոչ հայ, եվրոպացի մագիստրանտ է ուսումը շարունակում բուհում:
Ռեկտորի խոսքով, ամեն դեպքում, ճարտարապետությունն է բուհի փարոսը, որի գծով կենդանի լեգենդներ ունեն ՝ սկսած Ջիմ Թորոսյանից, ավարտած՝ Ռաշիդյաններով, Տիգրան Բարսեղյանով, Ասլան Մխիթարյանով:
Կարդացեք նաև
Ռեկտորը կարեւորում է նաեւ հայաստանյան բուհերի՝ «դրսում» հավատարմագրվելը, ինչի ճանապարհին նաեւ իրենք են: Դա դժվարին, բայց կարեւոր պրոցես է համարում, մանավանդ, իրենց բուհի ուսանողները ոչնչով չեն զիջում զարգացած երկրների բուհերի ուսանողներին: Ապացույցը դիպլոմային աշխատանքների մրցույթներից միշտ գլխավոր մրցանակով վերադառնալն է, workshop-երին թիմային աշխատանքով աչքի ընկնելը:
Գոհար ՀԱԿՈԲՅԱՆ


















































