Քասախ գետն ունի մոտ 90կմ երկարություն և մեծ մասն անցնում է իր իսկ կողմից կերտած հրաշագեղ ժայռեղեն կիրճով։ Հազարամյակների ընթացքում մեր նախնիներն այս կիրճի քարանձավները, որոնք շատ են, օգտագործել են որպես բնակարան, ճգնարան, սրբատուն, պահեստ, թաքստոց և այլ նպատակներով։
Վերջերս հայտնի դարձավ, որ Օհանավան գյուղի մոտ՝ հայտնի Սերկևիլ բնակատեղիի դիմաց, ձորում՝ Քասախ գետի ձախ ափին՝ ժայռերի ստորոտում, հողային աշխատանքներ կատարելիս հայտնաբերվել է ստորգետնյա միջնադարյան դամբարան։ Սակայն սա միակ նորահայտ հուշարձանը չէ տարածքում։
Անցած տարի Օհանավանի բնակիչ Վահանուշ Բաղդասարյանի տնամերձ այգում, որը գտնվում է գյուղի եզրին՝ Քասախի կիրճի աջակողմյան պռնկին, քարանձավ էր բացվել։ Մաքրելով քարայրի ներսը, պարզվել է՝ այն ժամանակին ծառայել է տնտեսական նպատակով։ Սկզբնական շրջանում կարծել են՝ ստորգետնյա հնձան է։ Քարայրի հատակը տուֆից է և պատված է կրաշաղախի շերտով։ Բացի այդ, հատակին 2 փոս կա, որից մեկն ունի մոտ 1մ տրամագիծ և նույնքան խորություն, մյուսը չափերով փոքր է։ Վերջինս եղել է փակ։ Խուփը միջնադարյան տապանաքարի կտոր է՝ վերին մասը, որում, ընդունված կարգի համաձայն գլուխն է պատկերված։
Կարդացեք նաև

Ուսումնասիրելով տարածքը՝ քարանձավագետ Սմբատ Դավթյանը գտնում է՝ քարանձավը հնձան չի եղել, այլ ծառայել է այլ նպատակներով։ Հնարավոր է՝ եղել է պահեստ, մառան, իսկ նշված հորերում գին են պահել կամ այլ հեղուկ։ Եղավ կարծիք նաև, որ աղաջուր է պահվել՝ պանիր, թթու պահելու համար։ Փոսերի պատերը սվաղված են դարձյալ կրաշաղախով, որ հեղուկը չներծծվի տուֆե պատերի մեջ։
Ամեն դեպքում հարկավոր է ավելի գիտական ուսումնասիրություն կատարվի՝ քարանձավի օգտագործման ժամանակն ու նպատակը ճշտելու համար։ Ճշտելուց հետո կարելի է քարանձավն օգտագործել նաև զբոսաշրջության նպատակով։
Մոտակա բնակիչների ասելով՝ ձորում կան նաև քարե դռներով քարանձավներ, իհարկե դռները դարերի ընթացքում հանվել են, անհետացել։
Զոհրաբ Ըռքոյան



















































