2026 թվականի հունվարի 23-ին Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու Հյուսիսային Ամերիկայի Արևմտյան թեմի Առաջնորդարանի դիվանատունը հայտարարություն է տարածել, համաձայն որի թեմի առաջնորդ Հովնան սրբազանը կմասնակցի Ն․Ս․Օ․Տ․Տ․ Գարեգին Երկրորդ Ամենայն Հայոց կաթողիկոսի հրավիրած Ավստրիայում տեղի ունենալիք Եպիսկոպոսաց ժողովին և այնուհետև նաև՝ Գերագույն Հոգևոր խորհրդի ժողովներին։
Եթե հաշվի առնենք, որ ՀՀ վարչապետի կողմից տարեսկզբին պաշտոնապես ստեղծված «Եկեղեցու բարենորոգում» կրոնա-քաղաքական աղանդի համահիմնադիր սրբազան հայրերը հայտարարել էին Ավստրիայում տեղի ունենալիք Եպիսկոպոսաց և Գերագույն հոգևոր խորհրդի ժողովներին իրենց չմասնակցելու մասին, ապա, առաջին հայացքից, ենթադրվում է, որ աղանդի ամենատիտղոսավորը համարվող ԱՄՆ Արևմտյան թեմի Հովնան սրբազանը դուրս է գալիս աղանդից։
Սակայն նման ենթադրություն անելու համար ես չէի շտապի նախ այն պատճառով, որ դեռևս մենք չենք լսել, որ Հովնան սրբազանը հերքել է հայ հանրությանը մոլորեցնող տխրահռչակ 11 կետանոց իր հայտարարության անխտիր բոլոր դրույթները։
Իսկ այնտեղ նա ի լուր աշխարհի, այդ թվում նաև ի լուր Ադրբեջանի հոգևոր առաջնորդի, հայտարում էր, որ իրենց համար անընդունելի է Վեհափառ Հայրապետի «հակապետական դիրքորոշումն ու առճակատումը» և ըստ այդմ, իբր, Եկեղեցու բարեկարգությունը այլևս անհետաձգելի հրամայական է և Վեհափառ Հայրապետը, ըստ իրենց դավադիր կարծիքի՝ պետք է «հանգստի կոչվի»։
Կարդացեք նաև
Իհարկե, չեմ բացառում, որ սրբազանը, այդուհանդերձ, իրեն հատուկ ներհայեցողությամբ իր պղտոր մտքերը բարեկարգած լինի կամ, գուցե, Հյուսիսային Ամերիկայի Արևմտյան թեմի հավատավոր հայորդիների կողմից սրբազանի վրա ճնշումներ գործադրված լինեն և նա ստիպված է ժողովներին մասնակցելու մասին հայտարարություն արել։
Բոլոր դեպքերում ԱՄՆ Արևմտյան թեմի առաջնորդ Հովնան սրբազանը 11 կետանոց իր «մեղադրականը» հնչեցրել է հրապարակայնորեն՝ վիրավորելով հայ հավատացյալի կրոնական զգացումները, ինչը կարող էր նաև շատերի համար գայթակղության առիթ հանդիսանար, ուստի հրապարակայնորեն էլ պետք է հերքի ու ներողություն խնդրի Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու հետևորդներից՝ Հայ Եկեղեցուն և նրա ազգընտիր Գահակալին անհիմն մեղադրանքներ հնչեցնելու համար։
Սրբազան հոր հրապարակային մեղայականից և աղանդն ու հերձվածը դատապարտող հայտարարություններից հետո միայն կարող ենք փաստել, որ նա ականջալուր է եղել Վեհափառ Հայրապետի հորդորին և վերադարձել է կանոնական դաշտ։
Այս դեպքում, իհարկե, մեծ ուրախություն կլինի բոլորիս համար և Հովնան սրբազանն էլ իր ապաշնորհությամբ փոխարինած Գերաշնորհությունն ու Բարձրաշնորհությունը կրկին վերականգնած կլինի, այլապես սրբազան հոր մասնակցությունը Ավստրիայում կայանալիք Եկեղեցական ժողովներին, իմ դիտարկմամբ, կարող է մաս կազմել փաշինյանական «հակահետախուզական աշխատանքներին»։
Գենադի Մնացականյան
