Վանեցու մանկահասակ տղան թախանձագին խնդրում է հորը, որպեսզի հայրը պաղպաղակ առնի, եւ երբ տղան սկսում է լաց լինել, հայրը ստիպված պաղպաղակ է առնում։
Անցնում են տարիներ, նույն Վանեցու նույն որդին մեծանալով՝ մի օր էլ հորը խնդրում է, որ գարեջուր առնի։
– Ի՞նչ գարեջուր, տղա ջան,- զարմանում է Վանեցին.- բա պաղպաղակի վրա գարեջուր կխմե՞ն։
