Սեդա Ջոքյանի տան պատուհանից այն կողմ խոշոր փաթիլներով առաջին ձյունն է իջնում: Չնայած դրսի անգույն ձմռանը` նրա փոքրիկ կացարանում տաք արևելք է: Անկողնու վառ գույներով ծածկոցներ, Արևելքի կանանց բնորոշ զարդեր, հեռուստաէկրանից տարածվող արաբական երաժշտության հարուստ ելևէջներ:
66-ամյա Սեդան` սև, հարդարված մազերով, մեղմ ժպտալով սեղանին է շարում մեծ վարդերով ափսեները`սուրճի սեղանի շուրջը հրավիրելով:
«Մի հատ լավ երաժշտական ալիք գտնեմ մեր արաբականներից ու նստեմ,- ասում է նա` ալիքից ալիք փորձելով գտնել իրեն հոգեհարազատը,- ահա´, Սաբահն է երգում, շատ հայտնի երգչուհի է…»
Մանրամասն՝ կարդացեք այստեղ
