Սանկտ Պետերբուրգում կայացած «Մշակույթների երկխոսություն» մեդիաֆորումի շրջանակում օրերս բացված «Ես այստեղ եմ ապրում» խորագրով միջազգային լուսանկարչական ցուցահանդեսին մասնակցում էր նաեւ Հայաստանը: Լուսանկարիչ Դավիթ Հակոբյանը ներկայացրել էր իր «Կոնդ» աշխատանքը, որը բավականին լավ ընդունվեց: Նշենք, որ Դավիթը մասնակցել է մի շարք այլ ցուցահանդեսների` Հայաստանում եւ արտասահմանում, ներկայումս ՀՀ նախագահի անձնական լուսանկարիչն է:
Շոտլանդացի լուսանկարիչ-վավերագրող Կիրան Դոդդսը, որ հայտնի է իր լուսանկարչական ռեպորտաժներով ու հատկապես դիմանկարներով, ներկայացել էր իր «Շիկակարմրահերները» նախագծով: Նա ցույց էր տալիս, թե ինչպես մազերի գույնը կարող է միավորել ազգերին: Դոդդսի` շիկակարմրահեր հերոսներն ապրում են ինչպես Շոտլանդիայում, այնպես էլ Ռուսաստանում ու աշխարհի ցանկացած անկյունում:
Դոդդսը փաստում է, որ Շոտլանդիայում կենտրոնացած են ամենամեծ թվով շիկակարմրահերները: 2017-ին նա շիկակարմիր մազերի գույն ունեցող մարդկանց 40 դիմանկար էլ Ռուսաստանում է արել:
Նիդեռլանդացի լուսանկարիչ Քրիս դը Բոդոյի նախագիծը կոչվում էր` «Ես երազանք» ունեմ»: Հեղինակը կարծում է, որ բոլոր երեխաները երազում են, ու կարեւոր չէ, թե ով որտեղ է ապրում: Յուրաքանչյուրն ուզում է գտնել իր տեղը այս արեւի տակ: Լուսանկարիչն իր աշխատանքների «լեզվով» շեշտում է, որ մարդկանց միավորում են երազանքները:
Արաբ լուսանկարիչ Ռոջեր Անիսի «Երազանքներով լցված պահարան» նախագիծը պատմում էր Եգիպտոսում ապրող կանանց մասին, որոնք իրենց ճնշված են զգում: Իրենց պահարանում նրանք ունեն իրեր, որոնք երբեւէ չեն կրելու ու դրանց պատճառով իրենց վրա երբեք ուշադրություն չեն բեւեռելու: Լուսանկարիչը նաեւ կարծում է, որ երկխոսությունը առաջին քայլն է դեպի փոփոխություն:
Գոհար ՀԱԿՈԲՅԱՆ
Սանկտ Պետերբուրգ-Երեւան
