«Ատելության խոսքը, անհանդուրժողականությունը հնչում է հենց այն անձի կողմից, որը պիտի երաշխավորը լիներ, օրինակ` հանդիսանար հանդուրժողականության, միգուցե նաեւ դիտարկեր այդ խնդիրը ավելի լայն տեսածիրում: Մասնավորապես երեկվա օրինակը մեզ տալիս է այսպիսի ազդակ. բարձրագույն պաշտոն զբաղեցնող անձը մի քանի հիմքով՝ խտրականություն դրսեւորելով, անհանդուրժողականություն եւ ատելության խոսք է հնչեցրել՝ նախ Արցախից բռնի տեղահանված անձի նկատմամբ, որակումներ է կատարել՝ ասելով «փախածներ»:
Երկրորդն այնպիսի մի դրսեւորում էր, որը կարելի է դիտարկել գենդերային բռնության ծիրում, երբ իշխանություն ունեցող տղամարդը բարձր ձայնով, բղավելով, հատուկ ժեստիկուլյացիայով եւ մատ թափ տալով խոսում է կնոջ հետ, ի դեպ՝ նաեւ անպաշտպան կնոջ հետ, որովհետև ինքը թիկնազորով պաշտպանված է այդ տարածքում, եւ դա նաեւ անհավասարություն է ստեղծում՝ իշխանության դիրքերից խոսելու եւ ճնշում գործադրելու իր կարծիքն արտահայտող կնոջ վրա»,- Մեդիա կենտրոնում կայացած «Պայքար ատելության խոսքի դեմ. իրավական կարգավորու՞մ, թե՞ քաղաքական գործիք» թեմայով քննարկման ժամանակ նշեց իրավապաշտպան Զարուհի Հովհաննիսյանը՝ անդրադառնալով Նիկոլ Փաշինյանի եւ արցախցի կնոջ միջադեպին: Փաշինյանն իր հետ չհամաձայնող հերոսի դուստր Արմինե Մոսիյանին ասել էր. «Մյուս անգամ փախածներով չփորձեք ասել, որ ես Ղարաբաղ եմ տվել»:
«Եթե դիտարկենք միջադեպը, կինը որեւէ վիրավորական արտահայտություն չի անում, այլ հրաժարվում է ընդունել այն, ինչ մեկնում է Նիկոլ Փաշինյանը՝ անկախ նրանից՝ դա ճիշտ է, թե սխալ, եւ հատկապես, եթե դա մեկնում են երեխային, երեխայի իրավունքների տեսանկյունից՝ ծնողը միշտ կարող է պաշտպանել երեխային կամ հետ պահել ցանկացած քաղաքական մանիպուլյացիայից: Երրորդ հիմքը երեխաների նկատմամբ անհանդուրժող վերաբերմունքն է եւ սա առաջին անգամը չէ»,- Զարուհի Հովհաննիսյանը:
Կարդացեք նաև
Իրավապաշտպանի խոսքով, նախորդ շաբաթ եւս դիտարկել էին, որ երեխաներին ՔՊ-ականները ներքաշում են նախընտրական արշավի մեջ. «Նիկոլ Փաշինյանը հարց է տալիս երեխաներին, որոնք ընտրական իրավունք չունեն՝ արդյոք ում եք պատրաստվում ընտրել»:
Կրկին խոսելով մետրոյի միջադեպի մասին՝ Զարուհի Հովհաննիսյանը փաստում է, որ տվյալ պարագայում երեխան ականատես է եղել բռնության ակնհայտ դրսեւորումների եւ դարձել անպաշտպան հանրային տարածքում:
Խոսքի ազատության պաշտպանության կոմիտեի նախագահ Աշոտ Մելիքյանի ձեւակերպմամբ. «Կարելի է ընդհանրացնել եւ ասել, որ ոչ պաշտոնական քարոզարշավը էթիկական եւ էսթետիկական խնդիրներ ունի, ու քաղտեխնոլոգները պետք է զբաղվեն դրանով»:
Հավելենք, որ Արդարադատության նախարարությունը նախատեսում է ատելության խոսքի դեմ պայքարի նոր իրավական փաթեթ․ ըստ այդմ՝ կսահմանվի քաղաքացիական և վարչական պատասխանատվություն։ Իշխանությունները դա ներկայացնում են որպես անհրաժեշտ քայլ՝ հասարակությունը ատելության խոսքից պաշտպանելու համար, մինչդեռ մեդիա դաշտում և փորձագիտական շրջանակներում հնչում են մտահոգություններ, որ նման կարգավորումները կարող են օգտագործվել նաև որպես ճնշման գործիք։
Բանախոսների տեսակետը թեմայի վերաբերյալ՝ քննարկման ամբողջական տեսանյութում.
Գոհար ՀԱԿՈԲՅԱՆ
Լուսանկարը՝ Media Center/Մեդիա կենտրոնի ֆեյսբուքյան էջից
