«Մեզ չընտրեք՝ պատերազմ կլինի»,- ասում էր ՔՊ առաջնորդ, ՀՀ հին-նոր վարչապետ Փաշինյանը: «Արցախի անունը տաք՝ պատերազմ կլինի»,- ասում է հիմա: «Այս անեք, այն չանեք՝ պատերազմ կլինի»…
Իսկ Ադրբեջան կոչվող կազմավորումը, իրական տերերից դատարկելով հազարամյակների հայ Արցախը, այժմ հետեւողականորեն ոչնչացնում կամ կեղծում է մեր մշակութային ժառանգությունը, միաժամանակ ամեն օր զարգացնում է «արեւելյան Զանգեզուր», «արեւմտյան Ադրբեջան» կեղծ թեզերը, ամբողջ Հայաստանը, նրա բնակավայրերը հայտարարում ադրբեջանական պատմական հող ու հայրենիք, անգամ մեր մայրաքաղաքը կոչելով «Իրեւան»…
Հիմա բռնազավթված Արցախում հաջիեւյան դիրիժորությամբ միջազգային դիվանագիտական կորպուսի ներկայացուցիչների առջեւ խաղացված ադրբեջանական հերթական կեղծիք-ներկայացման մասին էլ ձայն չհանենք, լռենք, թե չէ կարող է պատերա՞զմ լինի: Սա խաղաղությա՞ն ճանապարհ է…
Ադրբեջանն, իհարկե, ԱՄՆ չէ ու նաեւ՝ ինչպե՞ս կհաղթեր հայոց զինական ուժին, եթե իր թիկունքին չունենար Թուրքիա, Իսրայել, այլ արտաքին աջակիցներ: Իսկ Հայաստանը կառավարող վարչախումբը անգամ մեր ազգային ներքին եւ արտաքին հենասյուների (Հայ Առաքելական եկեղեցի, Սփյուռք) գործոնը թուլացնելու, ամեն օր ներարկվող ներքին թշնամանքով ազգը պառակտելու, դրանով նաեւ պետության ուժը թուլացնելու կամա թե ակամա ճանապարհով է երկիրը տանում: Համենայն դեպս սա քաղաքացուս մտահոգ կարծիքն է:
Կարդացեք նաև
Ի դեպ, բավական խոսուն էր հիշյալ այցին եւ բռնազավթված Արցախի ադրբեջանական «վերականգնումի թափին» Ֆրանսիան ներկայացնող դիվանագիտուհու գոհունակ արձագանքը: Որպես Մինսկի խմբի երկարամյա համանախագահ երկիր՝ այս կորստի համար ինչ-որ տեղ նաեւ պատասխանատու, մեզ կարծես թե բարեկամ Ֆրանսիան ներկայացնող…
ԳԵՂԱՄ ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Հոդվածն ամբողջությամբ՝ «Ազգ» շաբաթաթերթի այս համարում
