Հնդիկ գիտնականները պնդում են, որ ամուսնական զույգերի հարաբերություններում պետք է տեղ լինի գաղտնիքի եւ անհամաձայնության, հակառակ դեպքում՝ ամուսնական զույգերի հարաբերությունները արագ ավարտվում են:
Կատարվել են ուսումնասիրություններ, եւ պարզ է դարձել, որ չափազանց շատ անկեղծությունը ամուսնական հարաբերություններում ազդում է դրանց շարունակության վրա: Պարզվել է, որ այն ամուսնական զույգերը, որոնք միմյանց մասին չգիտեմ ամեն ինչ՝ թեկուզ սկսած մանկության տարիներից, ավելի կայուն են, քան այն զույգերը, որոնք միմյանց մասին գիտեն ամեն ինչ՝ առանց որեւէ բացառության:
Որոշակի հարցերի շուրջ անհամաձայնությունները եւ գաղտնիքները ուղղակի անհրաժեշտ են նորմալ ամուսնական զույգերի հարաբերություններում: Անհամաձայնությունը պետք չէ անպայմանորեն համարել կեղծիք կամ անարդարություն: Եթե ամուսինը իմանա կնոջ մասին ամեն ինչ՝ ներառյալ նրա թերությունները եւ հատկապես նրա նախկին սովորությունները, դա այնքան էլ լավ չի անդրադառնա հարաբերությունների զարգացման վրա: Սա վերաբերվում է նաեւ տղամարդկանց գաղտնիքներին. այն ամենը, ինչ ամուսինը կպատմի կնոջը, կարող է թունավորել հարաբերությունները եւ նույնսիկ դավաճանության պատճառ կարող է դառնալ:
Ամեն դեպքում կան մի քանի դեպքեր, որոնց մասին ընդհանրապես չի թույլատրվում ամուսնական զույգերին լռել: Առաջինը՝ հիվանդությունն է. ապագա ամուսինը իրավունք ունի տեղյակ լինելու զույգի առոռջական վիճակի մասին: Երկրորդը՝ նախկինում օրենքի հետ խնդիրներ ունենալը: Եթե այդ մասին ապագա ամուսինները իմանան ամուսնությունից հետո, ամուսնական հարաբերությունները վատ ընթացք կունենան: Երրորդը՝ եկամուտների չափը. կնքելով երկար հարաբերությունների պայմանագիր՝ ամուսնական զույգերը պարտավոր են իմանալ՝ ի՞նչ կյանք է նրանց սպասվում իրենց հետագա հարաբերություններում:
