«Փաստինֆո». սկիզբը՝ այստեղ:
ԽԱՂԱՂՈՒԹՅԱՆ և ՄԱՐԴԿՈՒԹՅԱՆ ԱՆՎՏԱՆԳՈՒԹՅԱՆ ԴԵՄ ՀԱՆՑԱԳՈՐԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
2. Հոդված 100.2 — Ագրեսիվ պատերազմ վարելը
Վերագրվող արարք. «Մասնակցություն ինքնիշխան տարածքների օկուպացիայի շարունակմանը». Ռուբեն Վարդանյանի «միացում»-ը վերագրվող այս արարքին, այսինքն՝ «ինքնիշխան տարածքների օկուպացիայի շարունակմանը», ըստ գործի, տեղի է ունեցել 2020 թ. դեկտեմբերին։
Մեղադրանքի հիմքում ընկած ապացույցներ. «Պատերազմ վարելուն» ուղղված որևէ գործողության վերաբերյալ ապացույց չի ներկայացվել։ «Միացման» միակ փաստական հենքը «Ավրորա» նախաձեռնության կողմից 09.12.2020-ին միջոցների հատկացումն է Արցախին և դափնեկիր Միրզա Դիննայիի ժամանումը Ստեփանակերտ, ինչպես նաև «օպերատիվ տեղեկությունները», որոնք հայտնի չէ, թե ինչ են իրենցից ներկայացնում։ Բացակայում են միացման ակտը, ամսաթիվը, կոնտրագենտը, ինչպես նաև հումանիտար ֆինանսավորման և ռազմական գործողությունների միջև որևէ կապ։
Կարդացեք նաև
Սահմանված պատիժ. Դատավճռով նշանակվել է 20 տարի ազատազրկում՝ դատավճռի առավելագույն ժամկետներից մեկը։
Տարոն Սիմոնյանի վերլուծությունը. Ամենաաբսուրդայինն այստեղ այն է, որ Բաքվի ռազմական դատարանին հաջողվել է «ապացուցված» համարել երբևէ զինվորական կարիերա չունեցած, երբևէ ոչ մի ռազմական գործողության չմասնակցած Ռուբեն Վարդանյանին ներկայացված՝ «ագրեսիվ պատերազմ վարելու» մեղադրանքը:
«Պատերազմ վարելը» նշանակում է զինված հարձակում իրականացնել։ Դատարանն այս հասկացությունը փոխարինում է «օկուպացիայի շարունակմամբ», այսինքն՝ պատժում է ոչ թե արարքի, այլ տարածքում գտնվելու համար։ Ընդ որում, 2020 թ. նոյեմբերի 10-ից հետո այդ տարածքի կարգավիճակը սահմանված էր եռակողմ հայտարարությամբ, որը ստորագրել էր նաև Ադրբեջանի նախագահը, և ըստ որի այնտեղ տեղակայվեցին ռուս խաղաղապահները։ Ադրբեջանը հանցագործություն է որակում այն, ինչը, ըստ էության, թույլատրել է ինքը։
Այստեղ առկա է հակասություն. Ըստ մեղադրանքի՝ Վարդանյանը «միացել» է «ինքնիշխան տարածքների օկուպացիայի շարունակմանը» 2020 թ. դեկտեմբերին, այն դեպքում, երբ պատերազմն արդեն ավարտված էր, և նա Մոսկվայում էր։ Բայց այստեղ էլ Բաքվի դատարանը ելքը գտել է. ըստ մեղադրանքի՝ «միացումն» ինքնին ապացուցվում է «Ավրորայի» մարդասիրական նախաձեռնության ֆինանսավորմամբ, որն էլ հանցավոր է համարվում այն պատճառով, որ նրա հիմնադիրն արդեն «միացել» էր «ինքնիշխան տարածքների օկուպացիայի շարունակմանը»։
Այստեղ, իհարկե, իմաստ չունի որևէ տրամաբանություն փնտրել, քանի որ դա պարզապես գոյություն չունի: Ունեք փակ շրջան, որտեղ ոչ մի օղակ ինքնուրույն ապացուցված չէ։ Բայց դա ամենևին չի խանգարել, որ մեղադրանքը համարվի «ապացուցված», և Վարդանյանը ստացել է այս հոդվածով սահմանված առավելագույն պատիժը՝ 20 տարի:
