Հայաստանի եւ Ադրբեջանի իրավապահ կառույցների միջեւ ձեռք բերված ուղիղ պայմանավորվածության արդյունքում՝ ՀՀ սահմանն ապօրինի հատած Թովուզի շրջանի բնակիչ Յաշար Քասիմովը հոկտեմբերի 26-ին՝ առանց որեւէ նախապայմանի, հանձնվել է ադրբեջանական կողմին, ապա տեղափոխվել Բաքու։
Եղե՞լ է արդյոք որեւէ նախապայման, պահանջ, խնդրանք հայկական կողմից: «Հրապարակի» հարցին պատասխանում է ՄԻԵԴ-ում հայ գերիների շահերի ներկայացուցիչ Սիրանուշ Սահակյանը․ «Իմ ունեցած տեղեկություններով, ինչ-որ բան չեն պահանջել եւ չեն ստացել: Հարցը լուծում է ստացել իր մարդասիրական բնույթի մեջ: Առնվազն նշված անձի մասով մենք որեւէ տեղեկություններ չունենք, որ սադրիչ գործողություններով կամ այլ հանցանքների կատարմամբ է ուղեկցվել նրա վարկանիշը: Ավելին՝ ըստ ադրբեջանական աղբյուրների, նա տառապել է որոշակի հոգեկան խնդիրներով»:
Սիրանուշ Սահակյանը հիշեցնում է, որ Ադրբեջանի սահմանին էլ, Արցախում մենք ունեցել ենք դեպքեր, երբ հոգեկան խնդիրների պատճառով մարդիկ մոլորվել եւ գերեվարվել են: «Իմ գնահատմամբ, այս անձինք, անկախ նրանից, թե որ կողմում են հայտնվել, ենթակա են վերադարձման առանց նախապայմանի: Նրանց հետ կապված քաղաքական առեւտուր չի կարող լինել, եւ խնդիրն իսկապես ունի մարդասիրական բնույթ: Այստեղ մենք տարբերակում ենք Հայաստանի եւ Ադրբեջանի վարքագիծը: Եթե Ադրբեջանը Կարեն Պետրոսյանին, որը մոլորվել էր, ներկայացրեց որպես ահաբեկիչ, եւ Հայաստանը հետ ստացավ նրա դիակը, ապա նույն մոտեցումը, կարծում եմ, չէր կարող ցուցաբերվել Հայաստանի կողմից: Հայաստանը ոչինչ չէր շահելու հայ-ադրբեջանական հարաբերություններում, եթե անմեղ, հանցանք չկատարած անձին շարունակեին պահել եւ մարդկային տառապանքներ պատճառեին անմեղ ադրբեջանցի ընտանիքին: Մենք միշտ խոսում ենք հանցագործների պատժելիությունից, բայց եթե կան անմեղ մարդիկ, նրանց տառապանքների հաշվին պետությունները չեն կարող քաղաքական կամ այլ առավելություններ ստանալ: Իմ կարծիքով, ադրբեջանցու հանձնումը ողջունելի է, ցույց է տալիս, որ Հայաստանը տարբերվում է Ադրբեջանից, բայց սա պետք է օրինակելի դեպք դառնա, որ Ադրբեջանը վերանայի իր մոտեցումները հայ անմեղ գերիների, մոլորյալ զինծառայողների եւ քաղաքացիական անձանց հանդեպ եւ նրանց ազատ արձակի՝ առանց ՀՀ իշխանություններից պահանջելու օգուտներ»,- ասում է Սահակյանը:
Նա հիշեցնում է Ռաշիդ Բեգլարյանի դեպքը, որը մոլորվել էր 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ից հետո, երբ որոշ տարածքներ հանձնվել էին Ադրբեջանին: Նա գերեվարվել էր եւ, ըստ հայկական կողմի, եւս ուներ հոգեկան խնդիրներ: «Առանց պայմանի հանձնելով մոլորյալներին, Հայաստանը բարձրացնում է իր հեղինակությունը միջազգային ատյաններում, բայց ես հույս ունեմ, որ Ադրբեջանը կգնահատի այս մոտեցումը եւ նույն մարդասիրական մոտեցումները կցուցաբերի գերիների առնչությամբ»,- նշեց Սիրանուշ Սահակյանը: Բայց նա վերապահում ունի Շաքիի միջադեպի հերոսի հետ կապված․ «Իմ մոտեցումը վերաբերելի է մոլորված, հոգեկան կամ այլ խնդիրներ ունեցող անձանց, ոչ հանցանք կատարածներին: Բայց քանի որ Ադրբեջանը վարում է պատանդային քաղաքականություն ու ունի ՀՀ-ում պահվող հանցագործ, ու եթե այս անձի վերադարձն անխուսափելի է, կարծում եմ՝ Հայաստանը պետք է գոնե կարողանա այդ հանցագործի դիմաց ստանալ մի շարք հայերի, ընդ որում՝ խոսքը չպետք է գնա մեկ-երկու գերիների մասին, որտեղ մենք ունենք կարգավիճակային առանձնահատկություններ»:
Կարդացեք նաև
Սյուզան ՍԻՄՈՆՅԱՆ
Հոդվածն ամբողջությամբ՝ «Հրապարակ» օրաթերթի այսօրվա համարում:
