«Հրապարակի» զրուցակիցը Գերագույն հոգեւոր խորհրդի անդամ, ՀՀ արդարադատության նախկին նախարար Գեւորգ Դանիելյանն է։
– Իշխանությունները Վեհափառի հասցեին արվող բանսարկություններից, մեղադրանքներից, ինչպես ասում են, անցել են «գործնական» քայլերի՝ դատական գործընթաց, «զեկույց», որը պետք է կյանքի կոչվի։ Հայաստանի ու հայ ժողովրդի համար այս աննախադեպ եւ ամոթալի արշավը դատապարտել եւ դատապարտում են միջազգային ազդեցիկ գործիչներն ու կառույցները։ Մայր Աթոռն ու ԳՀԽ-ն ի՞նչ իրավական գործիքակազմ են մշակել այս ամենի դեմ։
– Եթե նկատել եք, Մայր Աթոռն առանձնակի մտահոգված չէ, մասնավորապես՝ չի դրվել իրավական համարժեք գործիքակազմով արձագանքելու խնդիր։ Ինչ խոսք, այս լայնածավալ ու տարաբնույթ հետապնդումները, որոնցում ներգրավված են մի քանի տասնյակի հասնող բարձրաստիճան հոգեւորականներ, էապես խոչընդոտում է Հայ ազգային եկեղեցու բնականոն առաքելությունը, սակայն Մայր Աթոռը մնում է հանդուրժողականությանը հավատարիմ եւ պատրաստ է դիմանալ նաեւ այդ անասելի ապօրինի ոտնձգություններին։ Ցավոք, Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին հարկադրված է դիմակայել ե՛ւ արտաքին, ե՛ւ ներքին ուժերի գրեթե համատեղ ու ներդաշնակ արշավներին եւ հալածանքներին։ Ընդ որում, խորքային քաղաքական նկրտումներին համոզիչ ենթատեքստ հաղորդելու համար փորձ է արվում այդ արշավը հրամցնել իբր կուսակրոնության եւ տարաբնույթ այլ ենթադրյալ հարցադրումներով։ Մինչդեռ հանրահայտ է, որ Հայ եկեղեցին հետապնդվում է բացառապես իր համազգային դիրքորոշումների համար։ Եվ ցավալին այն է, որ դրանք նույնությամբ արտացոլվում են Եվրոպայի խորհրդարանի բանաձեւերում։ Նկատենք, որ ս.թ. ապրիլյան բանաձեւում այդ եվրոպական միջազգային հեղինակավոր կառույցը ներառեց բոլոր այն թեզերը, որոնք հնչել էին Վեհափառ տիրոջ կողմից ուղիղ մեկ տարի առաջ, Շվեյցարիայում՝ համաեկեղեցական միջազգային գիտաժողովում։ Մասնավորապես, Եվրոպայի խորհրդարանը հրատապ հռչակեց՝
ա) Արցախի հայերի վերադարձի իրավունքի իրացումը
բ) Արցախում հոգեւոր-մշակութային արժեքների ոչնչացման համար պատասխանատվություն սահմանելը
գ) ռազմագերիների վերադարձը եւ
դ) Հայաստանի զավթված տարածքների ազատումը։
Եվ սրանք հենց այն թեզերն են, որ մեզանում անվերապահորեն որակվել են իբրեւ պատերազմ հրահրող։ Այսքանից հետո հարց է ծագում․ երբ կառավարության ծրագրում պնդում ենք, որ իբր Հայ եկեղեցին արտաքին ուժերի հիբրիդային պայքարի հենարան է, ո՞ւմ նկատի ունենք՝ եվրոպական միջազգային կազմակերպությունների՞ն։
Արա ԱԼՈՅԱՆ
Հոդվածն ամբողջությամբ՝ «Հրապարակ» օրաթերթի այսօրվա համարում:
