Հայաստանում կայանալիք ՄԱԿ-ի Կենսաբազմազանության գագաթնաժողովի (COP17) հայաստանյան կուլիսներում աղմկահարույց հայտարարություններ են արվում միջոցառման կազմակերպման գնման գործընթացի առնչությամբ։
Տնտեսագետ Հրայր Կամենդատյանի գնահատմամբ՝ գնումների ամբողջ գործընթացը, առհասարակ, շուրջ 30 տարի թաթախված է հնարավոր սուբյեկտիվ վարքագծով և միջամտության հնարավորություններով։
168․am-ի հետ զրույցում նա մանրամասնեց․ «Դրա համար, առնվազն, որպես առաջին քայլ՝ 1 անձից կատարվող գնումների շեմը պետք է սահմանել, որովհետև մենք խնդիր ենք ստանում նաև կապալառուների և ենթակապալային չարաշահումների հետ կապված։ 2-րդ պայմանն այն է, որ ապահովագրական վճարը, դեպոզիտային վճարը պետք է իջեցվի, որովհետև դեպոզիտային վճարը բավականին բարձր է, և շատ տնտեսվարողներ, որոնք մանր ու միջին բիզնեսի ներկայացուցիչ են, չեն կարողանում տենդերներին մասնակցել։ Մեծ փողով մասնակցում են նույն մարդիկ, մեծ փողով մասնակցող՝ նույն մարդիկ, տանում են իրենց հետ տենդերների իրավունքը, բնականաբար, նրանց հետ կապված այդ սուբյեկտիվ վարքագիծը շատ ավելի շահեկան է»։
Անդրադառնալով խորհրդարանական ընդդիմության՝ փաստերը հանրայնացնելու նախաձեռնությանը՝ տնտեսագետը նկատեց, որ այդ թեմայով հակադրվելու փորձ անողները կարող են հանցագործության մասին հաղորդումներ ներկայացնել։
Կարդացեք նաև
«Ի՞նչ խնդիր․ տվե՛ք դատախազություն, տվե՛ք Քննչական կոմիտե․ վստահ եղեք, որ կգտնեն այդ բազմամիլիոնանոց չարաշահումները, պարզապես, գողությունը»։
Զարուհի ԴԻԼԱՆՅԱՆ
Հոդվածն ամբողջությամբ՝ «168 ժամ»-ում։
