Ստեփանակերտում Ալիևը հատուկ արարողությամբ վերաբացեց Սամվել Կարապետյանի կողմից կառուցած հիվանդանոցը, ու այդ արարողությունը «պատահաբար» համընկավ Հայաստանում Սամվել Կարապետյանի նկատմամբ ապօրինի իրավական գործընթացների թեժացման հետ։
Այսքան սինքրոն, ինչպես Փաշինյանի հետ, Ալիևը նույնիսկ Էրդողանի հետ չի աշխատում։ Նրանց 2-ին ամենից շատ հակահայությունն է միավորում։ Ու երկուսն էլ հանրային գործողությունների միջոցով ամրապնդում են իրենց իշխանության ներկայությունը բարեգործությամբ ստեղծված ենթակառուցվածքներում։ Ստեփանակերտում՝ Ալիևը, Երևանում՝ նրա սիրելի Փաշինյանը։
Արդյունքում երկու տարբեր իրադարձություններում էլ տեսնում ենք նույն հարցը՝ ո՞վ է ստեղծել արժեքը, ո՞վ է այսօր տնօրինում այն և ո՞վ է փորձում ստանալ դրա նկատմամբ քաղաքական վերահսկողության ու հանրային հեղինակության հնարավորությունը։
Ու ո՞նց կարող էր մի օր Հայաստանի քաղաքական ղեկավարությունն այսքան ցածր լինել՝ հայի դեմ գործողություններում Բաքվի հետ այսքան նման ու գուցե համաձայնեցված գործելու համար։
Կարդացեք նաև
«Ուժեղ Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Սյուզաննա Ավետիսյան
