«Ադրբեջանը բլից-կրիգով ուզել է ապրիլի 24-ին իրենց դրոշը դնել Ստեփանակերտի մեր եկեղեցիների վրա». Դավիթ Բաբայան

«Ադրբեջանը բլից-կրիգով ուզել է ապրիլի 24-ին իրենց դրոշը դնել Ստեփանակերտի մեր եկեղեցիների վրա». Դավիթ Բաբայան

Կոմանդոսը, տարբեր ռազմական գործիչներ վստահեցնում են, որ Ադրբեջանին ձեռնտու չէ լայնամասշտաբ պատերազմը, նրանք ասում են, որ ընդամենը մի քանի ականանետ գցենք՝ Ադրբեջանի 40 տոկոսը կկորի, նրանք նավթի վրա նստած են:

Aravot.am-ը Արցախի հանրապետության նախագահի մամուլի խոսնակ Դավիթ Բաբայանին հարցրեց՝ այդքան հե՞շտ է Ադրբեջանը ռմբակոծել ու վերացնել աշխարհի քարտեզից կամ ինչպես հաճախ ասում են՝ հասնել Բաքու:

Նա պատասխանեց. «Մենք պետք է նախեւառաջ հասկանանք, որ մենք այլ տարբերակ չունենք, եթե լինի պատերազմ, այն պետք է լինի լայնամասշտաբ: Իսկ լայնածավալ պատերազմը պետք է ունենա մեկ ելք՝ մենք պիտի լինենք Բաքվում, ուրիշ ճար չկա: Իրենք, իհարկե, փորձելու են լինել Երեւանում եւ Ստեփանակերտում, բայց չի հաջողվելու: Այդ հավատը մեր հզորության հիմքն է, մենք պետք է հավատանք մեր ուժերին, իսկ հայ ժողովուրդն ունի անսպառ ուժ: Մի մոռացեք, որ 90-ականներին չի եղել գեթ մեկ վերլուծաբան, գիտե՞ք քանի հոգի էին գալիս Հայաստան, Արցախ, նրանք ասում էին, որ մենք պատերազմում պարտվելու ենք, այն էլ՝ շատ շուտ, եթե սկսվի: ԼՂՀ-ի դիրքը, ռազմական բազաները հաշվի առնելով, ՀՀ տնտեսությունը քայքայված էր այդ ժամանակ, տնտեսության անկումը, շրջափակումը, նայում ես, տեսնում ես, որ ձեւ չկար հաղթելու, բայց մենք հաղթել ենք»:

Հարցին՝ քառօրյա պատերազմում տարածքների կորուստը մեր այդ անսպառ ուժի, մեր հաղթողի կեցվածքի վրա չանդրադարձա՞վ՝ Դավիթ Բաբայանը պատասխանեց. «Քառօրյա պատերազմը մենք պետք է վերլուծենք սառը դատողությամբ: Մեր ուժերի վրա ազդելու ձեւեր կան, թե՝ ճի՞շտ է, որ քառօրյա պատերազմը մենք պարտվել ենք: Ո՞նց ենք պարտվել, ուղիղ 22 տարի թշնամին պատրաստվել է բլից-կրիգի: Դուք պատկերացնում եք, չէ՞, որ 22 տարի զինվել է տարբեր զինատեսակներով, հզորացվել է: Ընդհանրապես ռազմարվեստի պատմության մեջ գրեթե չկան, շատ քիչ դեպքեր կան, երբ բլից-կրիգը ձախողվում է հենց առաջին պահին: Վերջին 100 տարվա ժամանակահատվածը վերցնենք՝ նացիստական Գերմանիան բլից-կրիգով փաստորեն ոչնչացրեց Ֆրանսիան՝ երկու շաբաթվա ընթացքում, բլից կրիգով հասավ գրեթե Մոսկվայի մատույցները, չեն կարողացել պաշտպանվել: Սա այն դեպքում, երբ 22 տարի չեն պատրաստվել՝ 4-5 տարի, առավելագույնը՝ 5-6 տարի: Իսկ Ադրբեջանը հարձակվել ու ձախողվել է առաջին իսկ պահին: Հա՛, երկու բարձունք կորցրել ենք, բայց ի՞նչ գնով է դա արել: Իրենց նպատակը այդ երկու բարձունքը չէր, իրենց նպատակն էր, որ ապրիլի 24-ին իրենց դրոշը դնեին Ստեփանակերտի մեր եկեղեցիների վրա, դա է եղել իրենց գերնպատակը: Հիմա իրենց հատուկ ջոկատայինների սերուցքը ոչնչացվել է, 80 տոկոսը կոտորվել են մեր 18-20 տարեկան տղաների կողմից, տեխնիկայի մեծ կորուստը, բարոյահոգեբանական…եւ այլն: Այդ ամենը մենք ներկայացնենք որպես պարտությո՞ւն, իհարկե, դա առաջին հերթին խփում է մեր ոգուն, որն անսպառ է մեր մոտ: Մեր հասարակությունում էլ կան մարդիկ, որ չեն հասկանում, քիչ են հասկանում կամ աշխատում են այլ վեկտորների վրա եւ դա ներկայացնում են՝ որպես պարտություն»:

Հռիփսիմե ՋԵԲԵՋՅԱՆ

Համաձայն «Հեղինակային իրավունքի եւ հարակից իրավունքների մասին» օրենքի՝ լրատվական նյութերից քաղվածքների վերարտադրումը չպետք է բացահայտի լրատվական նյութի էական մասը: Կայքում լրատվական նյութերից քաղվածքներ վերարտադրելիս քաղվածքի վերնագրում լրատվական միջոցի անվանման նշումը պարտադիր է, նաեւ պարտադիր է կայքի ակտիվ հղումի տեղադրումը:

Մեկնաբանություններ (1)

Պատասխանել

  1. Կիրօ Գարակէօզեան says:

    Եթէ Ազրպէյճանը կ՚ուզէ անպայման իր դրօշը ծածանել Ստեփանակերտի մէջ, ապա միջոցը ունի իր “երազ”ը իրականացնելու. շատ պարզ է -Ազրպէյճանը թող ընդունի Արցախի Հանրապետութիւնը, ապա Ստեփանակերտի իր դեսպանատան (Ազրպէյճանի) մուտքին թող զետեղէ Ազրպէյճանի դրօշը. սա է միակ միջոցը, այլապէս Ազրպէյճանի “երազ”ները միշտ պիտի մնան երազային տէսքի մէջ։

    Կեցցէ Արցախի քաջարի ժողովուրդը
    Կեցցէ Արցախի բանակը
    Կեցցէ Արցախը

Պատասխանել

 
Առցանց Առավոտի լուրերին facebook-ով բաժանորդագրվելու համար սեղմեք