ԵՊԲՀ հիգիենայի և էկոլոգիայի ամբիոնի դոցենտ, Երևանի ավագանու «Ազգային առաջընթաց» խմբակցության անդամ Քրիստինա Վարդանյանի ֆեյսբուքյան գրառումը
Մոսկովյանում անցավ երեք տարի։
Ի՞նչ ստացավ Երևանը ավինյանական այս «բարեփոխումից» հետո։
Հասուն ծառերի շարունակական սաղարթի փոխարեն՝ բարակ, թույլ զարգացած տնկիներ, որոնք այսօր չեն տալիս ո՛չ ստվեր, ո՛չ զովություն, ո՛չ էլ նախկին ծառերի էկոհամակարգային ծառայությունների չնչին մասը։ Նայում ես սպանդին նախորդող ոսկե աշնան նկարին ու զարմանում ո՞նց կարող էր մարդը նման բան անել…
Կարդացեք նաև
Մոսկովյան փողոցը կորցրեց իր կանաչ միջանցքը, իսկ բացված մայթերն ու ասֆալտը դարձան արևի տակ գերտաքացող մակերեսներ։ Փողոցը զրկվեց բնական ստվերից, խոնավության պահպանումից, փոշու ու աղմուկի մեղմացումից և մարդու համար հարմար միկրոկլիմայից։
Եվ այս ամենի համար յուրաքանչյուր տնկիի դիմաց վճարվել է ավելի քան 70 հազար դրամ։ Ո՞վ է պատասխան տալու։ Երեք տարի առաջ մեր դեմ պայքարողները գո՞հ են արդյունքից, կարողանո՞ւմ են կանգնել Թամանյանի արձանի դիմաց և հիանալ Կասկադով։ Նույնիսկ բանականություն չկա ընդունել սխալը և ուղղել այն, չէ՞ որ տարիներ շարունակ բնակչությանն եք վնասում։ Կանգ առեք, փոխեք այս բույսերը և վերադարձրեք հացենիներն իրենց արժանի տեղը։ Սրանք էլ տեղափոխեք պուրակներ, որքան շուտ, այդքան լավ։
Սա բարեփոխում չէ, այլ հասուն քաղաքային էկոհամակարգի ոչնչացում է՝ այն պատրանքով, թե թանկարժեք մի քանի տնկին կարող են փոխարինել տասնամյակներով ձևավորված սաղարթին։
Սին հույսեր են…
