Սոցիալական ցանցերում լայնորեն շրջանառվում են Երեւանի «Շտապբուժօգնություն» ծառայության երկու բժիշկների աշխատանքից ազատման դիմումները, որոնք հաջորդեցին մեկը մյուսին:
Աշխատանքը թողնելու որոշման մասին առաջինը հայտարարեց Վահրամ Բուլղադարյանը՝ շեշտադրելով գերծանրաբեռնվածությունը, քնի եւ հանգստի իրավունք չունենալը, ապահովագրության, ֆիզիկական եւ իրավական պաշտպանվածության բացակայությունը, դեղորայքի եւ բուժական գործիքների պատշաճ բազա չլինելու խնդիրը:
Այնուհետեւ նրան միացավ գործընկերներից Տարոն Սարիբեկյանը, որպես «մասնագիտական սոլիդարության ժեստ»: Նա նույնպես հրապարակեց իր դիմումը, որտեղ առաջ են քաշվում մոտավորապես նույն խնդիրները: «Խնդրում եմ ազատել ինձ աշխատանքից, քանի որ պատրաստ չեմ առանց բժշկական ապահովագրության, գերծանրաբեռնված ռեժիմով, առանց հանգստի, քնի իրավունքի 24 ժամում սպասարկել 30-ից ավելի կանչ՝ ապահովելով արդյունավետություն եւ որակ: Հորդորում եմ աշխատողներին ապահովել մինիմալ պայմաններով՝ բարեխղճորեն աշխատանքային գործունեություն իրականացնելու համար»,- «Շտապբուժօգնություն» ՓԲԸ տնօրենին ուղղված դիմում գրել է բժիշկ Տարոն Սարիբեկյանը:
Նախաձեռնության առաջամարտիկ Վահրամ Բուլղադարյանը մեզ հետ զրույցում հաստատեց, որ իրենց այս քայլը բողոքի ցույց է՝ պատկան մարմինների ուշադրությունը հրավիրելու շտապօգնության ծառայության ոլորտում առկա բազմաթիվ խնդիրների վրա: «Որ պատկան մարմինները պարբերաբար անդրադառնում են խնդիրներին, դա չի քննարկվում, այնպես չէ, որ իրենք երբեք չեն զբաղվում դրանցով: Բայց այստեղ կա եւս մեկ անգամ ուշադրություն հրավիրելու խնդիր: Ու այս խնդիրները մեկ օրվա մեջ չեն գոյացել: Սրանք հին խնդիրներ են, որոնք գնալով կամաց-կամաց կուտակվել են»,- ասաց նա:
Կարծում եք՝ 8-9 ամիսը բավարա՞ր ժամանակ էր, որ այդ խնդիրներն արդեն լուծված լինեին, ու եթե չեն լուծվել, անհրաժեշտ է այսպիսի կտրուկ քայլերով հիշեցնել դրանց մասին՝ հարցին բժիշկը պատասխանեց. «Խնդիրներ կան, որ 8-9 ամիսը կարող է փոքր ժամկետ լինի լուծելու համար, խնդիրներ կան, որոնք ավելի շուտ լուծվող են: Այստեղ մեկ խնդիր չէ: Համակարգային խոշոր խնդիրներ են, որոնք պետք է վարել՝ առանձնացնել եւ այլն եւ այլն»:
Աննա ԶԱԽԱՐՅԱՆ
Հոդվածն ամբողջությամբ՝ «Հայկական ժամանակ» թերթի այս համարում
