Ներգաղթի աճին զուգահեռ Հայաստանում աճում է նաև ապաստան հայցողների թիվը։ 2026 թվականի առաջին կիսամյակում ներկայացվել է 358 ապաստանի հայց՝ մոտ 100-ով ավելի, քան 2025-ի նույն ժամանակահատվածում: Հայցերի մոտ 60 տոկոսը բավարարվել է. դիմողները ստացել են փախստականի կարգավիճակ։
Հայաստանն այդ կարգավիճակը տալիս է միջազգային քաղաքական գնահատականներից ելնելով։ Օրինակ՝ ուկրաինացիները ապաստան են ստանում, քանի որ փախել են պատերազմից։ Տասնյակ կուբացիների Հայաստանն անցած տարի հրաժարվել է ապաստանել՝ համարելով, որ Կուբայի հումանիտար ճգնաժամն ուղղակիորեն կապված չէ պատերազմի հետ։ Նման լեգալություն է պահանջում Փախստականների մասին Ժնևի կոնվենցիան՝ ասում են ոլորտի պատասխանատուները։ Մյուս հարցերում կոնվենցիան չի պաշտպանվում նույն հետևողականությամբ։
Epress.am-ը զրուցել է 10 փախստականների և ապաստան հայցողների հետ, որոնք բողոքում են ոչ միայն կամ ոչ այնքան ֆինանսական օգնության պակասից, այլ մարդկային վերաբերմունքից․ «Որ դժգոհում ենք, ասում են՝ գիտե՞ք, Հայաստանը Եվրոպա չէ, մեծ ակնկալիքներ մի ունեցեք, սա աղքատ երկիր է։ Կամ ասում են՝ բայց եկեք համաձայնեք, որ Հայաստանը շատ ապահով երկիր է։ Ապահով է, եթե կարող ես գոյատևել։ Մեզ շատ են ստեղից էնտեղ ուղարկում ցանկացած փոքր հարցով։ Երբեմն կանչում հումանիտար օգնություն են տալիս։ Շատ շնորհակալ ենք, բայց մի չորս անգամ էլ կանչում են, որ պատմենք՝ ինչ փոխեց այդ օգնությունը մեր կյանքում»։
Կացարան
Կարդացեք նաև
Ապաստան հայցողների համար մի կացարան կա՝ Նորքում, որը վթարային վիճակում է։ Այս տարի նոր շենք է կառուցվել Աբովյան քաղաքում, կշահագործվի սեպտեմբերից։ Հին կացարանից դժգոհությունները շատ են. շենքը հայտնի է նրանով, որ ամենուր խավարասերներ են։ Շենքի լիազորները բնակիչներին են մեղադրում փնթիության, սենյակներում ճաշ եփելու մեջ։ Ապաստան հայցողներն ասում են, որ ընդհանուր խոհանոցի գազն անջատած է, ութ զուգարաններից միայն մեկի դուռն է բաց՝ մյուսները կողպված են։ Նման պայմաններում հիգիենա պահպանելն անհնար է։
Կացարանի համար գրանցվածների երկու տարվա հերթ է։ Նոր փախստականներին ֆինանսական օգնություն են տալիս տուն վարձելու համար՝ 60 հազար դրամ վեց ամիս ժամկետով։ Ակնհայտ է, որ այդ փողով տուն չես վարձի։ Վեց ամիսն էլ հաջորդական չէ. պետհատկացումները եռամսյակը մեկ են արվում, երբեմն չեն հերիքում բոլորին։ «Մեզ ասում են՝ եկող ամիս կլինի ձեր փողը, բայց ես չեմ կարող դա բացատրել տան տիրոջը…», — ասում է վարձով ապրող ապաստան հայցողը։
Հոդվածն ամբողջությամբ՝ սկզբնաղբյուր կայքում:
