Հոկտեմբերի 7-ին Ադրբեջանի Գաբալա քաղաքում մեկնարկեց Թյուրքական պետությունների կազմակերպության գագաթնաժողովը:
Ադրբեջանի նախագահը, որ վերջերս Հայաստանի հետ Վաշինգտոնում խաղաղության հռչակագիր է նախաստորագրել, իր ելույթում ռազմական ուժը ժամանակակից աշխարհում գնահատել է որպես յուրաքանչյուր երկրի անկախության եւ տարածքային ամբողջականության հիմնական երաշխիք եւ մեծ կարեւորություն տվել անդամ պետությունների ռազմական եւ պաշտպանական համագործակցությանը: Սակայն բանախոսն իր թյուրքախոս ունկնդիրներին չի ասել, որ դեմ է հայկական կողմի զինվելու փորձերին ու պաշտպանական կարողությունների հզորացմանը միտված ջանքերին:
Նա հիշեցրել է, որ վերջին մեկ տարվա ընթացքում միայն Թուրքիայի հետ անցկացվել է ավելի քան 25 համատեղ զորավարժություն եւ հետեւություն արել, որ անհրաժեշտ է 2026-ին Թյուրքական պետությունների կազմակերպության անդամ երկրների միջեւ Ադրբեջանում անցկացնել առաջին համատեղ զորավարժությունը: Կարելի է չկասկածել, որ Ալիեւի առաջարկությունն ընդունվելու դեպքում պայմանավորվածությունը ձեռք կբերվի առաջին խորհրդանշական համատեղ զորավարժությունն անցկացնել հենց օկուպացված Արցախում:
Իլհամ Ալիեւը գագաթնաժողովին արտասանած իր ելույթում՝ հաշվի չառնելով «Թրամփի ճանապարհի» մասին նախաստորագրված խաղաղության հռչակագրի մյուս կողմի՝ ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի եւ կոպենհագենյան հանդիպումից հետո նաեւ նրա խոսնակ Նազելի Բաղդասարյանի հնչեցրած մտահոգությունները, կրկին անդրադարձել է «Զանգեզուրի միջանցքի» գործարկման աշխարհաքաղաքական նշանակությանը եւ այդ հարցում իր գործադրած ջանքերին՝ այն ներկայացնելով որպես «Հայաստանի ինքնիշխան տարածքով անցնող թյուրքական աշխարհի կենսական տրանսպորտային ուղի»:
Կարդացեք նաև
Միասնական այբուբեն ստեղծելու մասին Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի՝ Թյուրքական պետությունների կազմակերպության գագաթնաժողովին ներկայացրած առաջարկը, որն արձանագրվել է նաեւ միջոցառման ընդունած եզրափակիչ փաստաթղթում, մի քանի առումներով ունի հեռանկարային եւ ռազմավարական նշանակություն: Առաջին հայացքից հումանիտար թվացող այս նախաձեռնությունը կրում է քաղաքական, մշակութային, տնտեսական եւ աշխարհաքաղաքական ենթատեքստ:
Այսպիսով, Կովկասում եւ Կենտրոնական Ասիայում Իրանի հռչակած շիա իսլամական քաղաքակրթական ազդեցությանը հակազդելու նպատակով Անկարան օրակարգ է մտցնում թյուրքական միասնական ինքնության գաղափարախոսությունը:
Եվ վերջապես, ԹՊԿ-ի Գաբալայի գագաթնաժողովը, հակառակ իր պաշտոնական խաղաղասիրական հռետորաբանությանը, ներկայացրեց հստակ աշխարհաքաղաքական օրակարգ, որը թիրախավորում է նախեւառաջ Հայաստանի եւ Իրանի շահերն ու անվտանգությունը: «Զանգեզուրի միջանցքի» իդեալիզացումը, մշակութային վերակազմավորումը, ռազմաքաղաքական համախմբումն ու տնտեսական նախագծերը վկայում են տարածաշրջանում ուժերի նոր վերադասավորման փորձի մասին, որի առանցքում թյուրքական աշխարհն է՝ միատարր աշխարհաքաղաքական ծրագրով:
Գրիգոր ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ
Հոդվածն ամբողջությամբ՝ «Ազգ» շաբաթաթերթում
