Շաբաթ օրը նախընտրական քարոզչությունն արգելված է: Չնայած սոցցանցային դարում «լռության օրվա» գաղափարը հնացած է եւ կիրառելի չէ, ես, որպես պետություն սիրող մարդ, ենթարկվելու եմ այդ «արխայիկ» օրենքին եւ իմ հաջորդ խմբագրականում ընտրությունների հետ կապված թեմաների չեմ անդրադառնա: Ստացվում է, որ այս խմբագրականով ամփոփում եմ իմ նախընտրական մտքերը:
Եվ իմ ամփոփումը վերաբերում է Հայաստանի քաղաքացի լինելու պատվին, իրավունքներին եւ պարտականություններին: Ի դեպ, ինձ թվում է, որ ՀՀ քաղաքացին, որն ապրում է, աշխատում է կամ սովորում է արտերկրում, այստեղ ընտրելու իրավունք պետք է ունենա: Եթե պահպանել է ՀՀ քաղաքացիությունը, ուրեմն պահպանել է նաեւ կապերը Հայրենիքի հետ, ուրեմն անտարբեր չէ: Ընտրվելը՝ ուրիշ հարց. ճիշտ է օրենքի պահանջը, որ նման հավակնություններ ունեցող մարդիկ պետք է ունենան բացառապես Հայաստանի քաղաքացիություն:
Ես ուզում եմ, որ մենք լինենք լավ քաղաքացիներ: Ինչ եմ դրա տակ հասկանում: Շատ պարզ. հունիսի 7-ին պետք է կտրվել կիրակնօրյա գործերից կամ անգործությունից, կտրվել սոցցանցային «սքրոլինգից», դուրս գալ տնից եւ գնալ ընտրական տեղամաս: Նրանք, ովքեր ասում են, որ հոգնել են, զզվել են, ոչ մեկին չեն հավատում, քաղաքականությամբ չեն հետաքրքրվում եւ այդ պատճառով չեն գնա ընտրությունների, նրանք, իմ կարծիքով, վատ քաղաքացիներ են: Չմոռանանք, որ ընտրելու իրավունքն ինչ-որ տեղ նաեւ քաղաքացու պարտականությունն է: Չգնալ ընտրությունների եւ հետո 5 տարի բողոքել կյանքից՝ դա լավագույն լուծումը չի:
Նրանք, ովքեր խաբված են, մոլորված են, վարակված են ատելությամբ, կամ ինչ-ինչ շահագրգռվածություններ ունեն եւ գնում են ընտրելու ՔՊ կամ արբանյակներ, այդ մարդիկ շատ ավելի լավ քաղաքացի են, քան տանը նստողները:
Կարդացեք նաև
Լավ քաղաքացիներ են նրանք, ովքեր ձայն են տալիս որեւէ ընդդիմադիր ուժի՝ հաշվի չառնելով դրա «անցողիկ» կամ «ոչ անցողիկ» լինելը: Ինձ այնքան էլ սրտամոտ չեն «ձայների փոշիացման» շուրջ դատողությունները. մարդիկ կատարում են իրենց սկզբունքային, գաղափարական ընտրությունը, եւ դա արժանի է հարգանքի:
Վերջապես, գերազանց քաղաքացիներ են նրանք, ովքեր տեսնում է, թե ով շանս ունի տապալելու Փաշինյանին եւ ձայնը տալիս են նրան: Վստահ եմ, որ հիմա քաղաքացու թիվ 1 նպատակը պետք է լինի Փաշինյանի իշխանությունից ազատվելը: Մնացածը՝ երկրորդական է:
Բայց ամենակարեւորն է, կրկնեմ, ընտրություններին մասնակցելը՝ անկախ քաղաքական դիրքորոշումից:
Արամ ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆ
