Նամակ աշխարհի հայերին
Լինելով 1915թ. մազապուրծ եղած ընտանիքի հարս, որի ընտանիքը բաղկացած էր 10 անձից, սկեսրայրս ցանկացել էր կորցրած եղբայրների անունները դնել տղաներին, իմ ամուսինը (որի անունը Գեւորգ էր) ուներ 7 եղբայր: Ես որպես ընտանիքի անդամ, օգտակար լինելով սկսեցի աշխատել 14-16 ժամ, առանց հանգստյան օրերի: Արձակուրդից օգտվել եմ անհրաժեշտության դեպքում: Ստեղծել ենք ամեն ինչ՝ տուն, բիզնես՝ ունեինք 3 խանութ, 3 սենյականոց բնակարան քաղաքի կենտրոնում: Այսքանը ստեղծել ենք հիմնականում իմ համառության շնորհիվ, որոշել էի մինչեւ չստեղծեմ ամեն ինչ, չեմ մնա հանգիստ: 20 տարի ես խանութի փայտերի վրա եմ քնել, քնել եմ ամենաշատը 4-5 ժամ: Չենք դժգոհել, ամեն ինչ կարգին էր: Սակայն մեզ «բախտ» վիճակվեց ունենալ այնպիսի ղեկավարություն, որ մեզ հասցրեց այն վիճակին, որ հայտնվեցինք փողոցում: Մեզ բացարձակապես թալանեցին ոչ օրինական հարկերի, վարկերի, դատական ոչ մարդկային վերաբերմունքի պատճառով, մենք ընտանյոք այս տանջանքով ստեղծածից զրկվեցինք:
Իմ համերաշխ ընտանիքը մասնատվեց, ամուսինս հանկարծամահ եղավ: Ես ապրում եմ՝ ով այդ օրը ինձ տեղ կտա, ընտանիքիս 4 անդամները վարձակալությամբ, չկարողանալով ժամանակին վճարել վարձը, հաճախ հայտնվում են փողոցում: Կորցրել ենք մոտ 1,5 միլիոն դոլարի կապիտալ, դա Հայաստանի պայմաններում մեծ գումար է:
Հարգելի հայրենակից, շատ կխնդրեմ, որ օգնեք գոնե վերադառնամ իմ կորցրած տունը (որտեղ ապրել եմ 50 տարի) եւ միավորել իմ սիրելի ընտանիքը:
Նորից դիմում եմ Ձեզ. իմ մոտ 60 տարվա աշխատանքի արդյունքից ոչինչ չունեմ, ինչքան կարող եք աջակցեք, հարգելիներս: Շատ եմ ամաչում, որ աշխատող մարդն այսօրվա դրությամբ մնա անտուն:
Ներողություն եմ խնդրում բոլորից:
Իմ անունը Նադյա Մ. է:
Ձեր անծանոթ քույր, մայր, տատիկ, մորաքույր, հորաքույր
«Առավոտ» օրաթերթ
07.07.2018
