«Ինձ թվում է` աշխարհում չկա որևէ երկրին քաղաքական կամ դիվանագիտական մեսիջ հղելու ավելի անհեթեթ եղանակ, քան այդ երկրի դրոշը վառելն է:
Կյանքում առաջին և վերջին անգամ ջահերով երթին մասնակցել եմ 2007 թվականի ապրիլի 23-ին, առաջին կուրսում: Ազատության հրապարակում միջոցառմանն իմ ներկայությունն ավարտվեց սկսվելուց 15 րոպե անց, երբ «խիզախ» դաշնակցականներն այրեցին Թուրքիայի դրոշը:
Վստահ եմ 17 տարեկանում ես չէի կարող ունենալ այդ գործողության վերաբերյալ խորը վերլուծություն ու գնահատական, բայց շատ լավ հիշում եմ անզորության ու թուլության անտանելի զգացումը այդ պահին` «իբր ի՞նչ»:
2026 թվականին Դաշնակցությունը դեռ դրոշ է վառում:
Կարդացեք նաև
Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակն հարգելու ավելի արժանապատիվ ու ազդեցիկ ձևեր կան»։
ՀՀ ԱԺ արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովի նախագահ Սարգիս Խանդանյան
Ադրբեջանը քանդել ու ավերել ա Ստեփանակերտի, Շուշիի հայկական եկեղեցիները։
Սարգիս Խանդանյանից բարոյական խոսք չենք տեսնում ու լսում։ Շատ, շատ ափսոսալի ա։
Մեր ժողովուրդն ավելի լուրջ ու առողջ առաջնորդության ա արժանի, քան ապազգային ՔՊ֊ի իշխանությունն ա։