ԵՊԲՀ հիգիենայի և էկոլոգիայի ամբիոնի դոցենտ, Երևանի ավագանու «Ազգային առաջընթաց» խմբակցության անդամ Քրիստինա Վարդանյանի ֆեյսբուքյան գրառումը
Օրենքները բավարար են։ Վերահսկողությունն է պակասում։
Երկրորդ տարին է, ինչ Երևանի քաղաքապետարանը պարտադիր դարձրեց շինհրապարակներում փոշու մակարդակը ֆիքսող սարքերի տեղադրումը։
Առաջին հայացքից սա դրական նախաձեռնություն է։
Կարդացեք նաև
Սակայն հարց է առաջանում.
Ի՞նչ իմաստ ունի բոլորին պարտավորեցնել տեղադրել փոշու մակարդակը չափող սարքեր, եթե պատշաճ կերպով չի վերահսկվում արդեն իսկ գործող օրենքների և նորմատիվ պահանջների կատարումը։
Սա նույնն է, ինչ բոլորին պարտավորեցնել գնել տոնոմետր, բայց չվերահսկել արյան ճնշման տատանումների պատճառները։ Չափեցինք, հետո՞ լուծվեց հարցը։
Սարքը միայն չափում է խնդիրը։
Այն չի կանխում շինհրապարակում առաջացող բազմաթիվ խնդիրները։
Այսօր Հայաստանում գործում են օրենքներ, շինարարական նորմեր և Երևանի ավագանու որոշումներ, որոնք սահմանում են, թե ինչպես պետք է կազմակերպվեն շինհրապարակները, ինչպես պետք է կանխվի փոշու տարածումը, ինչպես պետք է պաշտպանվեն հարակից տարածքներն ու ծառերը։
Բայց եթե ամեն օր շարունակում ենք տեսնել բաց շինհրապարակներ, փոշու ամպեր, չծածկված հողակույտեր, վնասված ծառեր և փողոցներ դուրս բերվող ցեխ, ապա խնդիրը նոր սարքերի կամ նոր պահանջների բացակայությունը չէ։
Խնդիրը գործող օրենքների և նորմատիվ պահանջների կատարման նկատմամբ արդյունավետ վերահսկողության բացակայությունն է։
Փոշու մակարդակը չափող սարքը կարող է ցույց տալ, որ օդը աղտոտված է։ Բայց եթե ամբողջ շինհրապարակը՝ կահավորումից մինչև առօրյա աշխատանքի հակասում է ստանդարտներին, օրենքներին և որոշումներին, ապա այդ ցուցանիշը պարզապես թիվ է։ Առավել ևս ամենն ավելի քան տեսանելի է։
Հանրային առողջությունը պաշտպանվում է ոչ թե չափումներով, այլ օրենքների իրական կատարմամբ, որտեղ ամենը ներառված է։ Չափումը սկիզբն է, մնացածը գիտահեն գործողություն։
Երևանին այսօր նոր սարքերից առավել անհրաժեշտ է գործող օրենսդրության հետևողական և անաչառ վերահսկողությունը։
