ԵՊԲՀ հիգիենայի և էկոլոգիայի ամբիոնի դոցենտ, Երևանի ավագանու «Ազգային առաջընթաց» խմբակցության անդամ Քրիստինա Վարդանյանի ֆեյսբուքյան գրառումը
Պարզվում է, որ մահվան ելքով տապալված բարդու մասին ՀՈԱԿ-ը տեղյակ էր ոչ թե դեպքից 8 օր առաջ, այլ առնվազն 3 ամիս։
Մարտին քաղաքացին Active Citizen հարթակում հայտնում է, որ ճանապարհի եզրին գտնվող բարդին ավելի քան 10 տարի վթարային վիճակում է և պետք է անհապաղ հատվի։
Կարդացեք նաև
Հայտը փոխանցվում է «Կանաչապատում և շրջակա միջավայրի պահպանություն» ՀՈԱԿ-ին։ Հայտը փակվում է «ԿԱՏԱՐՎԱԾ» կարգավիճակով։ Բայց ծառը չի հատվում։
Քաղաքացուն ասում են՝ կհատենք աշնանը (վթարային, մայրուղուն կից ծառի դեպքում)։ Հետո գալիս է հունիսը։ Նույն ծառի վերաբերյալ կրկին ահազանգ՝ գրավոր դիմումով։ Պատասխանում են՝ 15 օրվա ընթացքում կհատեն։
Եվս մեկ հնարավորություն՝ կանխելու ողբերգությունը։
Ութ օր անց ծառը տապալվում է։
Մարդ է մահանում։
Հիմա հարց. եթե մարտին արդեն որոշվել էր, որ ծառը պետք է հատվի, ապա ինչո՞ւ 2-րդ դիմումի դեպքում այն մինչև ողբերգությունը մնաց կանգուն։
Եթե դիմումը «կատարված» էր, ապա կոնկրետ ի՞նչ էր կատարված։
Քաղաքացիները ճանապարհին կից և վթարային ծառի համար երկու անգամ զգուշացրել են։
Համակարգը երկու անգամ ստացել է ահազանգը։
Բայց վտանգը չի վերացվել։
Հազարավոր կանաչ ծառեր հատվեցին, իսկ այս մեկ չոր ծառը ոչ մեկին չանհանգստացրեց։
Ծառը չընկավ անսպասելի։ Ինչո՞ւ նախազգուշացումները ոչինչ չփոխեցին։ Մեկ անտեսված ահազանգի գինը մարդու կյանքն էր։
