Հայաստանը սեփական շահերին ծառայեցնելու իրավունքի համար Ռուսաստանի և Արևմուտքի միջև ընթացող պայքարը թևակոխում է բացահայտ փուլ։ Խորհրդարանական ընտրություններից 10 օր առաջ ԱՄՆ-ը «լիակատար և ամբողջական աջակցություն» է հայտնում Նիկոլ Փաշինյանին, Ռուսաստանն էլ գրեթե նույնքան բացահայտորեն աջակցում է պրոռուսական ընդդիմությանը։ Փաստորեն՝ երկու բևեռների համար էլ Հայաստանն արդեն ոչ թե անկախ պետություն է, որի ինքնիշխանությունը գոնե ձևականորեն պետք է հարգել, այլ ընդամենը անտեր տարածք, որին տիրանալու համար ձևականությունների ետևից ընկնելու կարիք չկա։
…Ահա սա է Հայաստանի նախընտրական իրավիճակը։ «Քաղաքական դաշտ» կոչվածը, երկու մասի բաժանված, վիճում է, թե հատկապես ո՞ր «հաճախորդի» հետ պիտի պայմանավորվել, ռուբլո՞վ է պետք պայմանավորվել, թե՞ դոլարով կամ եվրոյով, և այլն։ Ըստ այդմ էլ՝ քաղաքական ուժերից յուրաքանչյուրը հույս ունի իր արտաքին աջակիցների օգնությամբ հասնել իշխանության կամ պահպանել իշխանությունը՝ փոխարենը խոստանալով աջակցության դիմաց Հայաստանը ծառայեցնել նրանց շահերին։
Սա է այն գինը, որն անխուսափելիորեն վճարում են սեփական երկրում արտաքին աջակցությամբ իշխանության եկածները, ընդ որում՝ այդ գինը միշտ վճարում են սեփական երկրի հաշվին։ Գինը կարող է տարբեր լինել, բայց սկզբունքը նույնն է։
Կարդացեք նաև
Մարկ ՆՇԱՆՅԱՆ
Հոդվածն ամբողջությամբ՝ «Չորրորդ իշխանություն»-ում
