«Ռուբեն Վարդանյանի գործն անհատական պատասխանատվության մասին չէ։ Սա հայկական հավաքական ինքնությունը պատժելու մասին է՝ Ռուբեն Վարդանյանի դեմքով, ով հաջողակ հայ է, նվիրված իր հայկական արմատներին ու արժեքներին։ Սա հավաքական պատիժ է մեր դեմ, և մենք պետք է ձեռնարկենք բոլոր հնարավոր քայլերը՝ արդարության և նրա ու մյուս հայ գերիների ազատ արձակման համար պայքարելու ուղղությամբ»,- այս մասին ասաց «Միջազգային և համեմատական իրավունքի կենտրոնի» ղեկավար, ՄԻԵԴ-ում հայ գերիների շահերի ներկայացուցիչ Սիրանուշ Սահակյանը՝ UWC Դիլիջանի միջազգային դպրոցում այսօր կազմակերպված քննարկման ժամանակ: Քննարկումը նվիրված էր դպրոցի համահիմնադիր, բարերար և սոցիալական ձեռներց, Բաքվի ռազմական դատարանի կողմից օրեր առաջ քսան տարվա ազատազրկման «դատապարտված» Ռուբեն Վարդանյանի գործի ընկալմանը:
Հարցին, թե ինչ կարող են անել Վարդանյանի և մյուս հայ գերիների ազատ արձակումը խթանելու համար, Սահակյանը ընդգծեց՝ բոլորի ուշադրությունը մշատապես թեմայի վրա հրավիրելով:
«Ավտորիտար վարչակարգերը հենվում են լռության վրա։ Նրանք ուզում են, որ մարդու իրավունքների խախտումները մոռացվեն, լռեցվեն և վերաշարադրում են պատմությունը՝ կոծկելու համար բոլոր հանցագործությունները, որոնք կատարվել են իրենց ղեկավարությամբ և իրենց գիտությամբ։ Պետք է մշտապես ուշադրության կենտրոնում պահենք առանցքային հարցերը և միջազգային դերակատարների ուշադրությունը հրավիրենք խնդրի վրա՝ ավելի մեծ քաղաքական ու բարոյական ճնշում գործադրելու համար այն կառավարությունների վրա, որոնք արհամարհում են միջազգային կարգն ու նորմերը»,-նշեց Սահակյանը։
Փաստաբանի խոսքով՝ ներկա ճգնաժամային պայմաններում պետք է հենվել քաղաքական ու բարոյական ճնշման վրա՝ պետական դերակատարների վարքը փոխելու համար։
Կարդացեք նաև
«Հարցը ցանկացած ձևաչափով բարձրացնելը կարևոր է, այդ թվում՝ հանրային դիվանագիտության միջոցով։ Միջազգային դերակատարներին, դիվանագետներին, հասարակություններին պետք է տեղեկացնել խնդրի մասին, ստեղծել իրենց կառավարության կողմից պատշաճ գործողությունների համար նպաստավոր միջավայր. հանրային դիվանագիտության յուրաքանչյուր գործիք պետք է կիրառվի»:
