Գրականագետ, գրաքաննադատ, «Անտարես» հրատարակչության գլխավոր խմբագիր Արքմենիկ Նիկողոսյանը Aravot.am-ի հետ զրույցում խոսելով
բազմիցս արծարծվող այն թեմայի մասին, թե գրողը պիտի լինի նաեւ քաղաքացի, նշեց. «Գրողն ուզի-չուզի քաղաքացի է, ուղղակի քաղաքացի կոչվածի ընկալումներն են մեզանում խախուտ: Մենք ի՞նչ ենք ուզում գրողից, որ նա անպայման սովետական ժամանակների մայիսի 9-ի, նոյեմբերի 7-ի ցույցերի պես քայլի ժողովրդի առջեւով եւ ասի՝ կեցցե՛ կոմունիստական կոսակցությո՞ւնը…Ճառելու հարթակները քաղաքական գործիչներինն են, գրողինը չեն: Իսկ գրողը ճառելուց, քաղաքականության խմորումների մեջ մտնելուց առաջ ունի ամենակարեւոր խնդիրը՝ պետականությունը կայացնելը»:
Գրականագետի ձեւակերպմամբ. «Թող ո՛չ մի իշխանություն հավակնություն չունենա ասելու, թե ի՛նքն է կայացնում պետականությունը: Պետականությունը կայացնում են գրականությունն ու մշակույթը: Եվ հայ գրողը, ինչպես միշտ, այսօր էլ լծված է այդ նվիրական գործին: Իհարկե մեկ-մեկ նրանց տեսնում ենք հրապարակներում, որովհետեւ իրենք գրող լինելուց զատ մարդիկ են, որոնց նյարդերը մեկ-մեկ չեն դիմանում ու գնում են Ազատության հրապարակ: Բայց դա չի նշանակում, թե Ազատության հրապարակ չգնալը հանցանք է, որովհետեի էսպես թե էնպես գրողն իր գործը անում է, իսկ գրողի քաղաքացիության լավագույն գրավականը իր գրականությունն է»: Մանրամասները՝ վաղվա տպագիր «Առավոտում»
Գոհար ՀԱԿՈԲՅԱՆ
Կարդացեք նաև
