Մենք ապրում ենք այնպիսի մի աշխարհում, որ բացարձակապես չենք կարող կանխատեսել վաղը մեր գլխին գալիքը: Դա հատկապես վերաբերվում է ժամանակակից Հայաստանին եւ առաջին հերթին՝ Փաշինյանի քաղաքականությունը մերժող քաղաքացիներին, գործիչներին, ընտրական ցուցակներում ընդգրկվածներին, լրագրողներին, բլոգերներին: Հազարավոր քաղաքացիներ Փաշինյանի «իրավապահների» ուշադրության կենտրոնում են, եւ ոչ ոք ապահովագրված չէ գաղտնալսումներից, խուզարկություններից, ձերբակալություններից եւ տարբեր (ինչպես այսօրվա երիտասարդներն են ասում, random) հոդվածներով «կարված» գործերից:
Կարող են նաեւ Երեւանից ուղարկած «պասով», «հիբրիդային սպառնալիքները» չեզոքացնելու շրջանակներում, փակել հասանելիությունը այս կամ այն սոցցանցին: Թե ովքեր են ուղղորդում եւ մատնագրեր ուղարկում այդ սոցցանցերին՝ ԱԱԾ-ն, թե «եվրոպամետ» հ/կ-ները, կպարզվի իշխանափոխությունից հետո:
…Բլոգեր Արտակ Ավետիսյանի տեսանյութը ես դիտեցի, անգամ արհեստական բանականության միջոցով պարզեցի, թե ինչ է նշանակում հեղինակի կողմից մի քանի անգամ կիրառվող «կուտոկ»՝ ինձ համար անծանոթ բառը: Էլ չասեմ, թե որքանով է այդ բառապաշարն ինձ համար անհանդուրժելի եւ մերժելի: Ես 30 տարուց ավելի պայքարում եմ, որ հանրային դաշտում ոչ ոք ոչ մեկի հասցեին այդպես չխոսի:
Բայց այն գործը, որն իշխանությունը կարում է Արտակի վրա, պարզապես անհեթեթ է, որովհետեւ նրա ասածը որեւէ կապ չունի «ատելություն, խտրականություն, անհանդուրժողականություն, թշնամանք հրահրելու և քարոզելու մասին հայտարարությունների» հետ, որոնք նրան մեղսագրվում են: Այդ հոդվածը կարելի է կպցնել ցանկացած տեքստի, եթե քննիչներն ու դատախազները չեն պատկերացնում, թե ինչ է նշանակում «հրահրել» եւ «քարոզել»:
Կարդացեք նաև
Մենք Հայաստանում ունենք բացարձակ չեմպիոններ՝ այս կամ այն խմբի նկատմամբ («թալանչիներ», «նախկիններ», «ռսաստրուկներ» եւ այլն) ատելություն հրահրելու տեսանկյունից: Եվ եթե այն բառապաշարը, որը տվյալ բլոգերն է կիրառում, քրեորեն պատժելի է, ապա Նիկոլ Փաշինյանը եւ մի շարք այլ ՔՊ-ականներ վաղուց արդեն մի քանի տարով դատապարտված պիտի լինեին:
Արամ ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆ
