Հարցազրույց ԱԺ նախկին պատգամավոր, քաղբանտարկյալ, ՀԱԿ վարչության անդամ Հակոբ Հակոբյանի (Լեդի Հակոբ) հետ
– Պարոն Հակոբյան, Մարտի 1-ի զոհերի իրավահաջորդները, փաստաբանները հայտարարեցին, որ այլեւս չեն մասնակցելու «Մարտի 1» կոչվող ֆարսին։ Դուք անցնում էիք Մարտի 1-ից հետո հարուցված «Յոթի գործով»։ Ունե՞ք ասելիք։
– Վիրավորական պահ է բոլորիս համար։ Էսքան քննություն եղավ․․․ մարդիկ վիրավորվել են՝ սպասելով։ Արդեն 2․5 տարի իշխանափոխություն եղավ, ու էս իրավիճակում մի քիչ վիրավորական է։ Ընդհանուր շարժն էլ, որ երկրում պետք է փոփոխություն լիներ, բայց շատ դանդաղում է։ Դրա համար էլ էս «արդարադատություն իրականացնող» կոչեցյալներն իրենք են էս բոլոր գործողությունները կատարել, չեն ուզում, որ իրենց ունեցած-չունեցածը, կեղծիքները ջրի երես դուրս գան, դրա համար էլ ձգձգում են, մարդիկ էլ հիասթափվում են։ Ոնց որ մենք՝ «Յոթի գործով» քաղբանտարկյալներս, որ սենց ձգձգվեց, ես մտածում էի՝ պետությունը նախաձեռնություն կանի, տեսանք, որ չի ստացվում, արդեն մեր հույսերը մեր վրա դրեցինք։
– Վարչապետը, օրինակ, վեթինգի հետ կապված ասաց, որ չի լինի, քանի որ խորովածի նման կլինի․ ներսից՝ հում, դրսից՝ վառված։ Ոնց որ թե սա քաղաքական որոշման խնդիր է, չկա՞ն այդ որոշումները։
Կարդացեք նաև
– Ինձ թվում է՝ վարչապետը երեւի ամենաշատը կուզենար, ոչ մեկիցս պակաս իրեն չեն ցավացրել 20 տարիների ընթացքում, ինքն էլ շատ-շատ է տուժել, ինքը, իր ընտանիքը, հարազատությունը, բայց հույսը կապել է էս արդարադատության, եսիմ ում, ում վրա, ուզում է իրենց փոխել տա։ Բայց դե, իրենք փոխվողը չեն։ Պետք է ստիպի, որ փոխվեն։
Անուշ ԴԱՇՏԵՆՑ
Հոդվածն ամբողջությամբ՝ «Հրապարակ» թերթի այսօրվա համարում:
