Շատերը կարծում են, որ Փաշինյանի նախընտրական ելույթների գռեհկաբանությունները հոգեկան շեղվածության, վատ դաստիարակության կամ նեղ մտահորիզոնի դրսեւորումներ են: Կամ՝ նա պարզապես ցանկանում է դուր գալ իրեն համակրող լյումպենացված զանգվածին: Այդ բոլոր բացատրություններն, ըստ ամենայնի, ճիշտ են, բայց՝ ամբողջական չեն:
Իրականում այդ վարքագիծը, կարծում եմ, գիտակցաբար ընտրված տեխնոլոգիա է, որի թիրախը կրթված, մտածող, նախընտրական «շոուի» մեջ բանականության հատիկ փնտրող մարդիկ են: Իսկ նպատակը նրանց հիասթափեցնելն է եւ ընտրատեղամաս չգնալուն նպաստելը: Օրինակ, երբ համացանցում հայտնվում են կադրեր, որտեղ Փաշինյանը, մեղմ ասած, սնունդ է ընդունում, դա նողկանք է առաջացնում ոչ միայն ՔՊ առաջնորդի, այլեւ ընդհանրապես ընտրարշավի նկատմամբ:
Հոգեբանության մեջ դա տարբեր անուններ ունի՝ «վարկաբեկում ասոցիացիայի միջոցով», «բացասական աֆեկտի փոխանցում» կամ «հուզական ընդհանրացում»: Բոլոր դեպքերում բացասական վերաբերմունքը տարածվում է ամբողջ գործընթացի, տվյալ դեպքում՝ ընտրությունների վրա:
Խնդիր է դրված՝ որքան հնարավոր է՝ շատ մարդկանց մեջ ձեւավորել հետեւյալ տրամադրությունները. «սաղ էլ նույնն են», «ոչ մեկից էլ ոչ մի լավ բան չեմ սպասում», «էս մեկը խուժան է, մյուսը՝ թալանչի, երրորդը՝ հոգեկան»: Կարիք կա՞ բացատրելու, որ այդ խոսույթը ձեռնտու է հենց իշխանությանը: Գիտակից մարդիկ ՔՊ-ին ձայն չեն տա, բայց իշխանությունն, ինչպես միշտ, լուրջ «ֆորա» ունի քվեարկության ժամանակ՝ հանձին պետական հիմնարկների, բանակի , ոստիկանության եւ այլն: Գումարած՝ Փաշինյանի դեպքում, ցածր կրթական ցենզ ունեցող, ուղեղները լվացած մարդկանց (որոնք իրականում մեծամասնություն չեն կազմում):
Կարդացեք նաև
Իսկ նրանք, ովքեր իշխանության դեմ են տրամադրված, ովքեր տեսականորեն կարող են համալրել ընդդիմադիր ընտրազանգվածը, ահա այդ մարդկանցից շատերն են բացականչում՝ «յա՜խք, քաղաքականություն», «ես քաղաքականությամբ չեմ զբաղվում, չեմ հետաքրքրվում»: Նրանք կարծում են, թե այդպես մտածելը, այդպիսի բաներ խոսելը ինչ-որ «բարձրաշխարհիկության» նշան է: Ահա այդպիսի մարդկանց պասիվության վրա է հույս դրել իշխանությունը:
Արամ ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆ
