![\"\"](\"https://www.aravot.am/2009/aravot_arm/September/9/p11.jpg\")
ԱԺ նախկին նախագահ, այժմ անկախ պատգամավոր Տիգրան Թորոսյանը վստահ է, որ մարտի 1-ը չկրկնելու համար բավարար աշխատանք չի կատարվել:
– ԱԺ նիստում համաներման հարցի քննարկման ժամանակ Դուք կանխատեսեցիք, որ այս իրավիճակում համաներում հայտարարելը նշանակում է մարտի 1-ի ողջ ծանրությունը թողնել խորհրդարանական հանձնաժողովի ուսերին: Այժմ հանձնաժողովը իսկապես կարծես թե կրակն է ընկել եւ հիմա էլ հայտարարում է, որ իր եզրակացության մեջ կներգրավի նաեւ փաստահավաքի զեկույցները: Ձեր կարծիքով, ինչո՞ւ հանձնաժողովը հայտնվեց այս դժվարին հոգեբանական վիճակում:
– Ճիշտ կլիներ, որ իրենք խոսեին այս մասին եւ ասեին, թե ինչու են այս քայլը անում: Բայց սկզբունքորեն ընդունված է զեկույցներին որպես հավելված միացնել տարբեր փաստաթղթեր: Իրենք գուցե այս մոտեցումն են որդեգրել: Այստեղ շատ ավելի կարեւոր է ոչ թե այդ հավելվածի ընդգրկումը, որը փոքր-ինչ հեշտացնում է զեկույցը կարդացողի գործը, որովհետեւ զեկույցը կարդացողը եթե մտադրություն ունի այլ տեղեկություններ եւս կարդալ եւ այն զեկույցում տեղադրված չէ, կարող է դրանք գտնել եւ կարդալ: Սակայն շատ ավելի կարեւոր է մեկ այլ բան. այս կամ այն փաստաթուղթը, որը, որպես հավելված, օգտագործվում է որեւէ զեկույցում, ինչքանո՞վ է հաշվի առնված տվյալ փաստաթղթում: Իսկ հաշվի առնել նշանակում է մեկ բան՝ եթե կան հարցադրումներ, ապա պետք է տրվի նաեւ այդ հարցադրումների պատասխանը՝ դրական կամ բացասական:
– Սամվել Նիկոյանը մեր թերթի հետ զրույցում ասել էր, թե իր համար կարեւորն այն է, որ եզրակացության մեջ տրվեն այն ճանապարհները, որոնք կբացառեն մարտի 1-ի ողբերգության կրկնությունը: Ձեր կարծիքով՝ այս մեկուկես տարվա ընթացքում կատարվեցի՞ն քայլեր, որ մարտիմեկեր այլեւս չլինեն:
– Բացարձակապես: Եվ դա չէր կարող կատարվել զուտ հանձնաժողովի ջանքերով: Հանձնաժողովը մեկ խնդիր պետք է ունենար՝ պատասխանել բոլոր այն հարցադրումներին, որ Ազգային ժողովը ձեւավորել էր իր որոշման մեջ: Խնդիրը, որի մասին Ձեր հարցն է, շատ ավելի լայն է եւ վերաբերվում է ընդհանրապես Հայաստանի քաղաքական համակարգի եւ հասարակական-քաղաքական կյանքի առողջացմանը: Ակնհայտ է, որ այս ուղղությամբ որեւէ բան չի արվել, ճիշտ հակառակը: Այս մեկուկես տարվա ընթացքում շատ ու շատ հարցեր պարզապես խորացել են, եւ շատ ու շատ թերություններ նոր որակներով են դրսեւորվել՝ բացասական առումով: Այնպես որ, դժբախտաբար, ակնկալել, որ նման բաներ չեն կրկնվի, հնարավոր չէ: Դրա համար անհրաժեշտ է շատ մեծ ծավալի լուրջ աշխատանք:
– Ազգային ժողովում լրագրողների հավատարմագրման կարգում փոփոխություն տեղի ունեցավ, մամուլը բավականին բուռն արձագանքեց: Ձեր տպավորությամբ, երբ Դուք էիք ԱԺ նախագահը, եւ մենք՝ լրագրողներս, անարգել մտնում էինք խորհրդարան մեր հավատարմագրման վկայականով, ի՞նչ էինք անում՝ պարապ ճեմո՞ւմ էինք ԱԺ միջանցքներում՝ ինչպես ասում են Ձեր նախկին կուսակցական գործընկերները, թե՞ աշխատում էինք: Ձեր կարծիքով, այն, ինչ կատարվեց կարգի հետ, որքանո՞վ է արդարացված:
– Գնահատականը նախ պետք է տան լրագրողները, որովհետեւ այդ ամենը վերաբերվում է իրենց գործին, եւ իրենք պետք է գնահատեն՝ այս կամ այն քայլը իրենց աշխատանքը ավելի հեշտացնո՞ւմ է, թե՞ դժվարացնում: Ինչ վերաբերում է 2006-2008-ի սեպտեմբեր ժամանակահատվածին, ապա այդ ժամանակ գործել է կարգ, եւ եթե ես, որպես Ազգային ժողովի նախագահ, գտնեի, որ այլ բան պիտի արվի, բնականաբար, որեւ մեկը ինձ չէր արգելում դա անել: Ի տարբերություն շատ-շատերի, ես առիթ ունեցել եմ իմ վերաբերմունքը գործով դրսեւորել լրագրողների աշխատանքի նկատմամբ, եւ դա բոլորի աչքի առաջ է եղել: Եվ հիմա ես անհրաժեշտություն չեմ տեսնում լրացուցիչ մեկնաբանություններ տալ:
– Ի՞նչ են ուզում թաքցնել, ինչի՞ց են վախենում պատգամավորները եւ քաղաքական գործիչները, որ սահմանափակում են լրագրողների ելումուտը խորհրդարան, ի՞նչը մենք չպետք է տեսնենք:
– Կարծում եմ, վերջին 10 տարիների ընթացքում բոլոր լրագրողները եւ հասարակությունը առիթ ունեցել են համոզվելու, որ ինքս լրագրողների հետ երբեք խնդիր չեմ ունեցել, ոչ էլ վախենալու որեւէ հիմք եմ ունեցել։ Հիմա եւս նույն հարաբերություններն են: Այնպես որ, ես չէ, որ պիտի այդ հարցին պատասխանեմ: Եթե ինչ-որ մեկը վախենում է կամ այլ վերաբերմունք ունի, ինքը պիտի բացատրի, թե ինչու է այդպես: Ես ավելացնելու բան չունեմ:
Հ. Գ. Պարոն Թորոսյանին մի շարք հարցեր ունեինք նաեւ հայ-թուրքական վերջին զարգացումների, հայտնի երկու արձանագրությունների մասին, սակայն այս հարցերին պարոն Թորոսյանը չուզեց պատասխանել՝ հայտնելով, որ առաջիկայում հանդես կգա հոդվածով:
