«Հայոց Աշխարհ»-ի հարցերին պատասխանում է նախկին վարչապետ ԱՐՄԵՆ ԴԱՐԲԻՆՅԱՆԸ
-ԵՏՄ անդամակցությունից ակնկալվող «ներդրումային բումի»՝ արտաքին ներդրումների կտրուկ ավելացման հետ կապված ակնկալիքները, ձեր կարծիքով, արդարացվա՞ծ են։
-Օտարերկրյա մասնավոր ներդրումների աճը Եվրասիական տնտեսական միությանը մեր անդամակցությամբ պայմանավորելը, այն էլ՝ մեզ հետ ընդհանուր սահման չունեցող մեկ այլ երկրի շուկա ներթափանցելու հեռանկարով, կարծում եմ, անհիմն լավատեսություն է։
Մենք երկկողմանի շրջափակման մեջ գտնվող, տրանսպորտային բազմաթիվ սահմանափակումներ ունեցող երկիր ենք, եւ ցանկացած ներդրող, որն ուզում է աշխատել ռուսական շուկայի վրա, կգերադասի ներդրումներ կատարել Ռուսաստանում եւ զերծ մնալ տրանսպորտային ահավոր դժվարություններից։
Կարդացեք նաև
Բայց կարեւորում եմ ԵՏՄ-ին մեր անդամակցությունը տեխնոլոգիաների տրանսֆերի տեսանկյունից։ Դիվանագիտության, պետական կառավարման խնդիրն է՝ առավելագույնս օգտվել ցանկացած իրավիճակից, եւ մենք պետք է կարողանանք օգտագործել այդ հնարավորությունը։
-Ի՞նչ նկատի ունեք՝ «տեխնոլոգիական տրանսֆեր» ասելով։
-Հայաստանը, որպես Խորհրդային Միության ընդհանուր տնտեսական տարածքում իր ուրույն տեղն ունեցող եւ այդ թեկուզեւ փակ, հնարավորությունների տեսանկյունից սահմանափակ տարածքում տեխնոլոգիական, ինժեներական կենտրոնի դերը հաջողությամբ իրականացնող երկիր, մեր անկախության տարիներին մոռացվել է։
Մենք չկանք՝ բացակայում ենք տեխնոլոգիական, ինժեներական, տեխնիկական ինդուստրիայի քարտեզի վրա, վերածվել ենք ընդամենը մեր տնտեսության հետ որեւէ կապ չունեցող՝ դրսից եկող մասնավոր դրամական փոխանցումների հաշվին սպառողական պահանջարկի ավելացման եւ ներմուծման ճանապարհով այդ պահանջարկի բավարարման պարզունակ եւ որոշ իմաստով կործանարար տնտեսական մոդել իրականացնող պետության։
Այնինչ միայն հզոր արդյունաբերական համալիր եւ դրան համապատասխան գիտական, կրթական ներուժը իրացնելու դեպքում կարող ենք էական տեղաշարժ ապահովել երկրում եւ վերջապես փոխել գործող անարդյունավետ այս տնտեսական մոդելը։ Չմոռանանք, որ Ռուսաստանը, խնդրահարույց տնտեսություն ունենալով հանդերձ, տիեզերական ավիաշինարարության, միջուկային, արեգակնային եւ ժամանակակից այլ տեխնոլոգիաների սեփականատերն է։
ԵՏՄ անդամակցությունը մեզ համար շանս է՝ օգտվելու գոնե ռուսական տեխնոլոգիաների, տեխնիկական, ինժեներական կրթության եւ գիտության լավագույն փորձի փոխանակման հնարավորությունից, եւ մենք պետք է անպայման իրացնենք այդ շանսը։ Սա չի նշանակում, թե անպայման կիրացնենք. շնորհք է պետք, որպեսզի կարողանանք դա անել։ Եթե կարողացանք՝ կօգտվենք, եթե ոչ՝ համապատասխանաբար, ոչ։
Լիլիթ ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝ «Հայոց աշխարհ» թերթի այսօրվա համարում
