
Կաթնաշոռը հայտնի է դեռ հին Հունաստանից, որտեղ այն ստանում էին կենդանիների ստամոքսի պարունակությունից` ստամոքսահյութից` ֆերմենտների անմիջական ազդեցությամբ:
Կաթնաշոռը կաթնաթթվային մթերք է, որը շատ հարուստ է սպիտակուցներով (անյուղ կաթնաշոռում այն հասնում է 28%-ի), ցինկի, սելենիումի, մագնեզիումի, կալցիումի, ֆոսֆորի աղերով, ինչպես նաև C եւ B խմբի վիտամիններով: Այն պարունակում է նաև 18% ճարպ` ավելի քիչ, քան պանիրը, որում ճարպի քանակը 40-45% է, և 2,4-2,8% կաթնաշաքար:
Գոյություն ունի կաթնաշոռի մի քանի տեսակ` յուղազերծ, յուղային եւ կալցումացված: Առաջին տեսակի կաթնաշոռում ճարպի պարունակությունը չի գերազանցում 0,5-1%-ը, յուղայինի դեպքում այն հասնում է 17%-ի, իսկ կալցումացվածի մեջ ավելի շատ գերակշռում է կալցիումը, քան ճարպը: Կաթնաշոռի 100գ-ի էներգետիկ արժեքը հասնում է 90-230 կկալ-ի` կախված ճարպի քանակից, իսկ քաղցր կաթնաշոռն այդքան էլ առողջարար չէ, քանի որ, բացի շաքարից, այն կարող է պարունակել նաեւ սերուցք, շոկոլադ եւ այլ քաղցր միջուկներ:
Կաթնաշոռի տեխնոլոգիան չի ենթադրում արհեստական միջամտություն, այսինքն այն չի ենթարկվում հավելումներով վերամշակման:
Ելենա ՉՈԲԱՆՅԱՆ


















































