ՀՀ նախկին վարչապետ, ՀՀ ԱԺ նախկին նախագահ, ՀՀ ԱԺ տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ, ՀՀԿ խմբակցության պատգամավոր Խոսրով Հարությունյանի վստահեցմամբ՝ ամենակարևորը ոչ թե օբյեկտի սեփականատիրոջը գտնելն է, իմանալ, թե ով է այս կամ այն օբյեկտի տերը, այլ այն՝ արդյոք այդ օբյեկտն արդյունավե՞տ է գործում, թե՞ ոչ:
Sputnik Արմենիա մուլտիմեդիոն մամուլի կենտրոնում պարոն Հարությունյանը հայտարարեց՝ այս ոլորտում այժմ խմորումների մեջ ենք. «Հիմնական խնդիրը պետք է լինի տնտեսական գործիքներով այսօր պարապուրդի վերածված արտադրական հզորությունները դնել շրջանառության մեջ»:
Հարցրին՝ հնարավոր գործողություններ կատարելիս չե՞ն հետաքրքրվելու, թե սեփականատերը քաղաքականապես ի՞նչ կողմնորոշում ունի, պարոն Հարությունյանը պատասխանեց. «Իհարկե, ոչ: Հավատացնում եմ՝ բավական է այդ հարցադրմանն ուշադրություն դարձնենք, տապալելու ենք գործընթացը: Մեր խնդիրը արտադրական նոր կարողությունների ձևավորումն է, ներդրումների համար բարենպաստ միջավայր ստեղծելը»:
Խոսրով Հարությունյանը փաստեց՝ այսօր համայնքների ղեկավարները մոտիվացված չեն, որ իրենց համայնքում գտնվող գույքն աշխատի: Նա այս խնդրի լուծման համար մի շարք առաջարկություններ ներկայացրեց, օրինակ՝ գույքահարկի բարձրացումը. «Համայնքի ղեկավարները մոտիվացված չեն, որ գույքն իրենց համայնքում աշխատի, քանի որ աշխատի, թե՝ ոչ, նույն գույքահարկն են վճարելու: Հետևաբար մոտիվացված չեն, որ արտադրական կարողությունը դառնա աշխատող: Ուստի մենք առաջարկում ենք ի թիվս գույքահարկի դրույքաչափերի բարձրացմանը, միգուցե իմաստ ունի, որ այն ձեռնարկությունները, որ գործում են տվյալ համայնքում, շահութահարկի մի մասը ներդնեն տեղական բյոջե: Նման դեպքում ՏԻՄ մարմինները կդառնան շահագրգռված իրենց տարածքում գործող առկա արտադրական կարողությունների գործում»:
Այն մտահոգությանը՝ հողեր կան, որոնք սեփականաշնորհված են, բայց չեն օգտագործվում, պարոն Հարությունյանն արձագանքեց. «145-150 հազար հեկտար վարելահողեր շրջանառությունից դուրս են մնացել: Ունենք ոռոգելի վարելահողեր, որոնք այսօր ինչ-ինչ պատճառներով չեն օգտագործվում: Իրականում խնդիրն այն է, որ մեր գյուղատնտեսությունն այսօր հիմնականում ձեռքի աշխատանքի վրա է խարսխված: Լոսկուտայնությունը խանգարում է, որ ժամանակակից տեխնոլոգիաները ներդրվեն գյուղատնտեսության մեջ և արտադրողականությունը բարձրացնեն»:
Համեմատությանը՝ Վրաստանում գնում են հարկային բեռի թեթևացման ճանապարհով, իսկ ՀՀ-ում հարկային օրենսգրքի ուղղվածությունը հակառակն է, մինչդեռ «Ծառուկյան դաշինքն» այս առումով առաջարկություններ է անում, պարոն Հարությունյանն արձագանքեց՝ մոլորություն է ներկայացնել, թե հարկային օրենսգրքի նպատակը հարկային բեռը բարձրացնելն է. «Հարկային բեռը բարձրացնելու ճանապարհով ֆիսկալ խնդիրներ չենք լուծում: Այդպես ներկայացնելն ուղղակի մոլորություն է: Մենք կատարելագործում ենք վարչարարությունը, գումարած արտոնյալ պայմաններ տնտեսվարողների համար, որոնք ըստ էության բյուջեից ծախսեր են ենթադրում: Մյուսը մոտ իննսուն միլիարդով ստվերային շրջանառության կրճատման ճանապարհն է: Այն մարդիկ, որոնք ասում են՝ հարկային օրենսգիրքը հարկային բեռի բարձրացման համար է, չեն տիրապետում իրավիճակին: Ստեղծվում են 395 միլիարդ դրամի արտոնություններ: Դա բարենպաստ պայմանների մասին չի՞ խոսում արդյոք: Ձեզ թվում է բոլորը Հայաստանի տեղը գիտե՞ն: Պոտենցիալ ներդրողներ կան, որոնք Հայաստանի տեղը գլոբուսի վրա նույնիսկ չգիտեն. մենք պետք է մեզ ներկայացնենք»:
Տաթև ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ
